عدم شناسایی همه جانبه تقصیر و مقصر بعد از وقوع قصور!

به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛ 

طبق بررسی های صورت گرفته، گروه خودروسازی سایپا و راننده از جمله مقصران اصلی این حادثه شمرده شدند و هرکدام سهم 50 درصدی دارند. پلیس راهنمایی و رانندگی استان همدان، سایپا را به علت نداشتن استحکام کافی خودرو و راننده را به علت انحراف به چپ مقصر دانسته است.

نکته ای که باید به آن توجه کرد این امر است که طول عمر مفید یک خودرو 15 سال است و بعد از 15 سال باید وارد مرحله اسقاط خودرو شود، خودرو سواری مورد نظر هم یک دستگاه سواری پراید مدل 1386 بوده که در شرایط مناسب هم از عمر آن گذشته و باید اسقاط می شده. همچنین اگر در تصویر توجه داشته باشید ظاهرا خودرو در گذشته از قسمت های دیگر نیز تصادف داشته، زیرا نقاطی در بدنه خودرو بتونه دارد که همین موضوع سبب افت کیفیت بدنه و استحکام آن می شود. تعدد وقوع تصادف ها روی استحکام بدنه خودرو تاثیر می گذارند و یک خودرو را آسیب پذیر تر از قبل می کنند.

همچنین باید توجه داشت که استاندارد خودرو مورد نظر متناسب با سال 86 بوده که در آن سال حتی داشتن ایربگ هم برای خودروهای داخل اجباری نبوده. و اما این خودرو طی سال های گذشته حتی دیگر تولید هم نمی شود. اگرچه استحکام خودرو پراید در مقایسه با دیگر خودروها شاید قابل دفاع نباشد اما تصادف هر خودرویی که کمتر از 2 تن وزن دارد با یک خودرو تجاری بیش از 40 تن نتیجه ای جز این به همراه ندارد! واقعا بعید است که خودروهای خارجی هم با این شدت تصادف، از تلفات جانی به طور قطعی جلوگیری کنند. نمونه های بسیاری از تصادف های سنگین با خودروهایی نظیر تویوتا و هیوندای در سال های اخیر ثبت شده که آسیب جدی به خودرو و تلفات جانی هم داشته است.

شاید بد نباشد تا قبل از وقوع چنین حوادثی، تمامی دلایل اعم از نقش رانندگان در وقوع تصادف بررسی شود و راهکاری برای آن در نظر گرفته شود. به طور مثال جاده ای فرعی که عرض آن 7 متر بوده قطعا یک خودرو سواری در تقابل با یک کامیون که عمدتا بیش از 2.5 متر عرض دارد راه فراری ندارد تا در صورت خروج از مسیر فضایی برای مانور و گریز از مهلکه داشته باشد. و اصلا چرا راننده باید بی دقتی کند و انحراف به چپ داشته باشد؟

اینجا تقصیر متوجه راهداری هم می شود. آیا بهتر نیست تا حجم بار ترافیکی مسیرها حتی جاده های فرعی از قبل ارزیابی شود و یا میانگین کلاس بدنه خودروهایی که در این مسیرها تردد می کنند در نظر گرفته شود تا به طور مثال مسیر تردد خودروهای سواری از سنگین جدا شود یا عرض جاده افزایش یابد؟ یا حتی به منظور جلوگیری از انحراف خودروها گاردریل جاگذاری شود تا در صورت انحراف این ابزار سبب جلوگیری از ورود خودرو به مسیرهای مخالف شود!

چرا در مسیرهایی که احتمال تردد خودرو سنگین وجود دارد نباید تیمی از پلیس راهور مستقر باشد؟ بله درست است که بخش زیادی از مسیرهای استان همدان فرعی است اما اگر  این موضوع از قبل شناسایی شده آیا نباید برنامه ای و دستورالعملی برای آن در دستورکار قرار بگیرد؟ صرف این موضوع که چون تعداد جاده های فرعی در این استان زیاد و نیرو یا ناوگان کافی برای نظارت بر مسیرها وجود ندارد نمی تواند پاسخ محکمه پسندی باشد!

متاسفانه در پرده آخر بروز چنین حوادثی، پس از بررسی ها مقصران و دلایل وقوع چنین وقایعی اشخاص و افرادی هستند که یا در آن لحظه حضور ندارند و یا دیگر در بین ما نیستد تا از خود دفاع کنند! خطا و بی دقتی راننده، جاده غیر استاندارد و نبود نظارت کافی پلیس در راه ، فرسودگی خودرو و نیز نگهداری ضعیف از خودرو و تعدد تصادفات و بازسازی های غیر اصولی خودرو در طول عمر آن و شاید ده ها دلیل دیگر می توانند در وقوع یک حادثه ناگوار دخیل باشند. همین نکات، لزوم بررسی کارشناسانه و تخصصی تر را پر رنگ تر می کند.

انتهای پیام/