از هنری فورد تا بن سلمان با تاکسی هوایی

به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو:

جناب مستطاب کارل بنز در اواخر قرن نوزدهم خودرو را اختراع کرد. همان کالسکه موتوردار دودزای عجیب. آن زمان بیشتر لوکس به نظر می آمد تا کارآمد. اما به مرور با پیشرفت این صنعت، مردم به کارایی ها و توانمندی های این موجود نوظهور پی بردند. در نهایت این جناب هنری فورد بزرگ بود که عملاً خودرو را به سبد کالای خانوار افزود. همان زمان او که بهتر از هرکسی می دانست کلید چه ماجرایی را روشن کرده است همواره نگران یک موضوع بود … ترافیک!

ترافیک … ترافیک … ترافیک:

با تولید انبوه خودرو، تعداد خودروها به ناگهان در شهرها افزایش یافت و این به معنای نیاز روز افزون این خودروها به زیرساخت های لازم بود. چیزی که یا وجود نداشت یا ایجاد آن با کندی و هزینه های زیاد صورت می گرفت. لذا از همان سالهای ابتدایی قرن بیستم میلادی بود که کشورهای پیشرفته دنیا از جمله آمریکا با چیزی تحت عنوان ترافیک آشنا شدند. کندی حرکت خودروها به دلیل اشکال در خیابان ها یا شلوغی آنها.

تسخیر آسمان:

این موضوع همزمان شد با اختراع بی نظیر برادران رایت، یعنی ماشین پرنده یا همان هواپیما. گلن کورنیس، والدو واترمن و هنری فورد اولین کسانی بودند که به طور جدی به راه اندازی تاکسی هوایی فکر می کردند. آنها حتی نمونه های زیادی طراحی کرده و در مابین سالهای 1920 تا 1950 به صورت مشترک یا جداگانه آزماشهای گسترده ای انجام دادند. اما هیچ یک از آنها به نتیجه نرسید.

مشکل اصلی در این آزمایشها استفاده از پلتفورم هواپیما بود. هواپیما نیاز به باند برای پرواز و باند برای فرود دارد و نیز در هنگام تیک آف و فرود دچار استهلاک زیادی می شود. این میزان از استهلاک برای پروژه تاکسی هوایی که قرار بود برای طی مسافت های کوتاه استفاده شود، منطقی و اقتصادی نبود. البته از هواپیماهای کوچک و کوتاه پرواز برای حمل و نقل بین شهرهای کوچک از همان زمان استفاده می شد. اما دغدغه اصلی، بهره بردن از تاکسی هوایی، درون شهرهای پر ترافیک بود.

و اینک بالگرد، چرخ بال یا همان هلیکوپتر:

با شروع دهه 1950 میلادی و ظهور و گسترش پرقدرت هلیکوپتر یا همان بالگردها، صنعت حمل و نقل هوایی شهری (Urban Air Mobility) که به اختصار آن را UAM می نامیدند وارد فاز جدیدی شد. بالگردها چند مشکل بزرگ پیش روی صنعت تاکسی هوایی را حل کرده بودند. نه نیاز به باند طولانی برای پرواز داشتند و نه برای فرود. از چرخ و لاستیک و ترمز ناگهانی برای قسمتهای دوار بی نیاز بودند و از این لحاظ همان وسیله آرمانی مد نظر ایده پردازان تاکسی هوایی بودند.

جالبتر اینکه اولین ایده های بشر برای ساخت ماشین پرنده که به چهارصد سال پیش از میلاد مسیح و در چین باستان باز می گردد، درواقع به بالگردها شبیه بود. اما بالگرد به دلیل پیچیدگی فیزیکی آن چهل سال بعد از هواپیما و درواقع بعد از اختراع موتورهای هم محور، پا به عرصه وجود گذاشت.

سونامی مرگبار بحران سوخت:

بالگردها صنعت UAM را به خوبی به راه انداخته بودند. بین دهه 1950 تا 1980 میلادی بسیاری از شهرهای بزرگ بخصوص در آمریکا از خدمات صنعت حمل و نقل هوایی شهری یا همان تاکسی هوایی بهره می بردند. اما از اقبال بد ایده پردازان و سرمایه گذاران سیستم تاکسی هوایی، اواخر دهه هشتاد میلادی سونامی بزرگی که خودروهای عظیم الجثه آمریکایی را درخود بلعید، گریبان تاکسی های هوایی را هم گرفت. بحران سوخت و هزینه های بالای تأمین بنزین نه تنها خودروسازان آمریکایی را وادار به پذیرش شکست در برابر ژاپنی ها کرد، بلکه صنعت تاکسی هوایی را به یک کمای چندین ساله برد.

عبور از بحران اقتصادی و جانی تازه به تاکسی های هوایی:

با شروع دهه 2010 میلادی، صنعت UAM یا همان تاکسی هوایی دوباره جانی تازه یافت. البته اینبار با شکل و شمایلی متفاوت. ورژن جدید تاکسی هوایی درواقع بر بستر ژانر جدید تاکسی های تلفنی سوار بود. یعنی همین شیوه نوین درخواست اینترنتی. به گونه ای که در آمریکا پلتفورم های مختلفی از جمله اوربانکوپتر به وجود آمد تا درصورت نیاز، شما یا وسایلتان را به صورت هوایی جابجا کند که البته به یقین خدمات ارزان قیمتی نبوده و نیست.

ظهور مسافر کِشهای های تک:

تقریباً از اواخر دهه 2010 بود که صنعت تاکسی های هوایی با واژه جدیدی آشنا شد تحت عنوان AAM. این واژه که درواقع مخفف Advanced Air Mobility و به معنای حمل و نقل هوایی پیشرفته بود درواقع به تکنولوژی های نوین هوانوردی کوتاه برد اشاره داشت. AAM که به نوعی آن را می توان به عنوان تاکسی هوایی نوین شناخت، درواقع از تکنولوژی پهپادها و بخصوص کوادکوپترها بهره می برد.

بد نیست بدانید اولین کسی که یک پرنده عمود پرواز بدون سرنشین با موتور الکتریکی ساخت نه ایلان ماسک بود نه استیو جابز و نه حتی عضو ناسا یا نیروی هوایی. او یک نابغه فرانسوی بود به اسم توماس آلوا ادیسون که پرنده عمود پرواز الکتریکی او در سال 1907 در فرانسه به مدت 20 ثانیه در ارتفاع 30 سانتیمتری زمین معلق ماند.

اما امروزه با توسعه صنعت AAM ها که درواقع همان پهپادهای با اهداف حمل و نقلی هستند، صنعت تاکسی هوایی وارد فاز بسیار نوین و متفاوتتی شده است. تاکسی های هوایی جدید که پس از دوبی حالا در عربستان هم خدمات خود را آغاز می کنند، در ابعاد مختلفی بوده و طیف بسیار گسترده ای از خدمات را ارائه می دهند. از دلیوری پیتزا جلوی پنجره پنت هاوس شما و رساندن نوشیدنی مورد علاقه تان درست وسط ویلا کنار استخر تا جابجایی فوری مصدومین حوادث در مناطق صعب العبور به مراکز درمانی.

مزایا و نگرانی های تاکسی های هوایی:

تاکسی های هوایی پیشرفته یا همان AAM ها امروزه بسیاری از معضلات مربوط به نسل های قبلی خود را به طور کامل پشت سر گذاشته اند. مباحثی مانند هزینه سوخت و استهلاک موتور تقریباً در آنها به فراموشی سپرده شده است. مشکل بزرگ محدودیت ابعادی پرنده ها هم دیگر مطرح نیست چراکه پهپادها امروزه از ابعاد چند سانتیمتری تا چند ده متری قابل ساخت هستند. حتی انواع بزرگ آنها به راحتی جمع یا دمونتاژ می شوند. لذا نگهداری آنها به مراتب کم هزینه تر از پرنده های با سوخت فسیلی است.

البته کابوس طرفداران تئوری های توطئه نیز با ظهور AAM ها تا حدودی درحال وقوع است. اینکه نه تنها امنیت و جان انسانها بلکه سامانه های نجات جان انسانها نیز در دست تکنولوژی و هوشهای مصنوعی باشد. هنوز هم هستند افرادی که با استدلال های بسیار حالب توجه مسئله طغیان کردن شیطانی شدن ماشین ها و ربات ها را به فرماندهی هوش مصنوعی مطرح می کنند.

سخن آخر:

در حال حاضر امنیت پرواز این تاکسی های نوین هوایی به جهت آنکه توسط یک سامانه هوشمند پیشرفته و تحت مدیریت و نظارت گروهی از افراد خبره پرواز می کنند واقعاً در بالاترین سطح ممکن قراردارد. البته هنوز برای جابجایی انسان به صورت بسیار محدود از سامانه های پهپادی استفاده می شود و بیشتر تاکسی های هوایی که انسان ها بر آنها سوار می شوند، یک اپراتور همراه خود دارد. البته باید دید عربستان از چه نوع تاکسی هوایی و با چه رویکردی برای مراسم حج امسال رونمایی خواهد کرد. شاید آن روز که هنری فورد در اندیشه حل مشکل ترافیک با تاکسی هوایی بود حتی تصور هم نمی کرد که روزی انسان هایی سوار بر کوادکوپتر درحال انجام مناسک حج باشند!!!