سرانجام این تابوی بزرگ خصوصی سازی در سالهای اخیر شکست و نه تنها استقلال و پرسپولیس بلکه حتی ایران خودرو به عنوان بزرگترین کارخانه صنعتی منطقه به بخش خصوصی واگذار شد. ولی با وجود آنکه هرسه این واگذاریها واقعاً شجاعانه و جهادی انجام شد، همچنان اما و اگرهای فراوانی پیرامون آنها مطرح است. نکاتی که نه تنها در برخی موارد اندکی نگران کنندن به نظر می آیند بلکه حتی به نظر میرسد باعث شده اند تا مالکین فعلی بیش از آنکه دغدغه حل مشکلات و توسعه و پیشرفت داشته باشند، درگیر رهایی از حواشی باشند.
به گزارش اختصاصی پایگاه خبری جوان خودرو
در صنعت خودرو نمونه های موفقی از خصوصی سازی را تجربه کردهایم. گروه بهمن به عنوان یک خودروساز رو به افول، پس از آنکه به بخش خصوصی واگذار شد به ناگهان پوست انداخته و تبدیل به یکی از مهم ترین خودروسازان کشور شد. اما نمونه های شکست خورده هم کم نداشتیم. شرکت هایی مانند هپکوی اراک که پس از واگذاری به بخش خصوصی به دلیل سوء نیت و سوء مدیریت با مشکلات عدیده روبرو شده و در کوتاه مدت به مرز تعطیلی کامل رسید.
با این وجود آنچه قواعد و قوانین اقتصاد در جهان امروز دیکته میکند این است که دولتها باید دست از تصدیگری بردارند و به کار اصلی خود یعنی نظارت برسند. به همین دلیل باید گفت که هیچ گریزی از خصوصی سازی سایپا نیست. لذا باتوجه به تجربیات موفق و ناموفق گذشته باید به گونه ای عمل شود که برند کهن خودروسازی ایران، درخشانتر از قبل ظاهر شود. به همین جهت لازم است که چند نکته در این خصوص مورد توجه قرار گیرد.
سایپا با وجود اینکه میداند عمر دولتی بودنش رو به پایان است اما اقدام به آینده فروشی نکرده است. این در حالی است که اغلب مدیرانِ صنایعی که در شرایط مشابه کنونی سایپا (در سالهای گذشته) قرار گرفته بودند، اقدام به فروش تعهدات آینده خود کرده و سرمایه های دریافتی را خرج برندسازی شخصی خودشان کرده اند. بخش خصوصی نیز با خریداری صنعت مورد نظر ناگهان مواجه با انبوهی از تعهدات میشود که نه تنها بودجهای برای اجرای آنها ندارد بلکه حتی ظرفیت تولید پاسخگوی این حجم از تعهدات نیست.
مدیران فعلی سایپا نه تنها اقدام به آینده فروشی نکردهاند بلکه در اقدامی حرفهای، اخلاقی و اصولی، آینده فروشی انجام شده توسط مدیران قبلی را نیز بر دوش کشیده اند. حجم بالایی از تعهدات ایجاد شده توسط تیم قبلی مدیریت سایپا که حتی چندبرابر ظرفیت و توانایی تولید سایپا در برخی محصولات بود، حالا تا حدود زیادی انجام شده و طبق برآوردها تا پایان سال تمام تعهدات عقب مانده سایپا انجام خواهد شد. همچنین در ایجاد تعهدات فعلی نیز به گونه ای تصمیم گیری و عمل می شود که پولهای دریافتی و بودجه های جذب شده مستقیماً صرف انجام تعهدات شود نه تبلیغات و برندسازی شخصی برای مدیران.
مازاد بر این، سایپا حتی با وجود این همه فشار تعهدات باقی مانده از قبل، توانسته است که در این دوره اقدامات توسعه ای در جهت پیشرفت نیز داشته باشد. خودروها و محصولاتی که سالها در دوره های قبلی سایپا از نمایشگاهی به نمایشگاه دیگر کوچ میکردند و تبدیل به پرونده های راکد شده بودند در این دوره دوباره جان گرفتند. در یکی از سخت ترین و پر فشارترین دوره های سایپا شاهد بودیم که بالأخره پروژه P90 به بار نشست، سایپای کاشان دوباره به تولید سیتروئن پرداخت، اطلس به بازار عرضه شد و آریا هم به زودی به بازار میرسد. لاین مونتاژی های سایپا نیز با 441Pکه همان چانگان CS55 است کلید خورد.
با توجه به اخباری که از سایپا میرسد و آنچه در بازار از این ابر کارخانه رصد میشود به نظر میرسد که سایپا در سخت ترین روزگار خود آماده ترین شرایط را برای واگذاری به بخش خصوصی دارد. شرکتی که پس از سالها، تکلیف تعهدات عقبافتاده آن کاملاً روشن است، برنامه توسعه دارد، بخش های مختلف بازار را هدف گرفته، وضعیت داخلی سازی بسیار خوبی دارد و در عمل یک اسب زین شده را آماده تحویل به بخش خصوصی کرده است. مدیران سایپا حتی به فکر چالش بزرگ بازگشت تحریمهای قبل از برجام نیز بوده اند.. به همین جهت با رفتن به سمت بالاترین درصد از داخلی سازیِ ممکن در تمامی محصولات، سعی بر آن داشته اند که چه با مدیریت دولتی و چه با مدیریت خصوصی هیچ یک از محصولات این کارخانه آسیب جدی ندیده و متوقف نشوند.
با توجه به جمیع جهات اشاره شده در بالا، انتظار میرود که روند خصوصی سازی به این شرکت که در حال رفتن به سمت تعالی و توسعه است کمک کند. این امر تنها با انجام اصولی، علمی و حرفهای این روند امکان پذیر است. یکی از مهمترین نکات در این روند بدون شک سنجش اهلیت خریدار جدید است. باید درنظر بگیریم که هر فرد یا مجموعهای به صرف سرمایه دار بودن، توانایی اداره این مجموعه عظیم با محصول پیچیده و استراتژیکی مثل خودرو را ندارد. تجربه ثابت کرده است، تنها مدل موفق خصوصی سازی، واگذاری به افراد یا مجموعه هایی است که از بدنه این صنعت هستند و با زیر و بم و بایدها و نبایدهای آن آشنایی دارند. نهادهای نظارتی باید بدانند که امروز سایپا یک مجموعه شسته رفته و آماده است و مالک بعدی حاکم یک خرابه نخواهد بود. لذا باید سایپا به تیمی واگذار شود که بلافاصله ادامه مسیر دهند نه اینکه تازه مشغول آشنایی با مسیر شوند.
انتهای پیام/
دیدگاه خود را بنویسید