معایب پنهان موتورهای دیزلی شامل چالشهای فنی خاصی نظیر پدیده وت استکینگ و هزینههای نگهداری مایع اگزوز است که بسیاری از مالکان خودروهای سنگین از آن بیخبر هستند.
به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛
موتورهای دیزلی همواره بهدلیل گشتاور بالا و طول عمر زیاد مورد ستایش قرار میگیرند و بهلطف چگالی انرژی بالاتر سوخت دیزل، کارایی سوختی بهتری نسبت به موتورهای بنزینی دارند. با این حال، خرید این خودروها با چالشهای اقتصادی و فنی منحصربهفردی همراه است که کمتر به آنها پرداخته میشود. بهعنوان نمونه، انتخاب پیشرانه ۶.۷ لیتری توربو دیزل در فورد F-250 سوپر دیوتی مدل ۲۰۲۶ هزینهای در حدود ۱۲ هزار دلار بیشتر نسبت به نسخه ۶.۸ لیتری بنزینی به مالک تحمیل میکند.
وت استکینگ (Wet Stacking) وضعیتی است که در آن سوخت نسوخته وارد سیستم اگزوز میشود و لایهای تیره و لجنمانند تولید میکند که به تدریج از انتهای اگزوز خارج میشود. این مشکل عمدتا زمانی رخ میدهد که موتور برای مدت طولانی تحت فشار پایین، یعنی بین ۳۰ تا ۵۰ درصد حداکثر توان، کار کند. برای جلوگیری از این پدیده، موتورهای دیزلی باید بهطور منظم تحت بار سنگین قرار گیرند تا دمای عملیاتی بهینه برای احتراق کامل سوخت حاصل شود. از سوی دیگر، درجا کار کردن موتور خودرو برای مدتهای طولانی نیز میتواند منجر به تشدید این معضل فنی شود.
بر خلاف موتورهای بنزینی که عمدتا به کاتالیزور وابسته هستند، موتورهای دیزلی به سیستمهای پیچیدهای مانند فیلتر ذرات دیزل (DPF)، سیستم بازچرخانی گاز اگزوز (EGR) و سیستم کاهش کاتالیزوری انتخابی (SCR) مجهز شدهاند که نیاز به مایع اگزوز دیزل (DEF) دارند.
این مایع باید بهطور مرتب در مخزن مخصوص چک و شارژ شود و در صورت اتمام آن، موتور به حالت لیمپ یا محدودیت عملکرد وارد میشود. علاوه بر هزینههای جاری، کریستالیزه شدن مایع DEF در صورت نگهداری نامناسب یا قرارگیری در معرض تابش مستقیم نور خورشید میتواند باعث خرابی سیستمهای حساس اگزوز شود. رعایت استانداردهای نگهداری و پرهیز از سفرهای کوتاه مکرر با موتور سرد، کلید افزایش طول عمر این قطعات گرانقیمت محسوب میشود.
انتهای پیام/
دیدگاه خود را بنویسید