با افت سطح روغن موتور، بسیاری از رانندگان سریعترین راهکار را سرریز کردن روغن تازه درون کارتل پیشرانه میدانند.اما آیا این اقدام به خودرو آسیب میرساند؟
به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛
بسیاری از رانندگان هنگام افت سطح روغن موتور با این ابهام روبهرو میشوند که آیا سرریز کردن روغن تازه کار درستی است یا میتواند به پیشرانه آسیب برساند. در چنین وضعیتی، افزودن روغن مناسب برای جبران کسری کارتل بدون مانع است، اما نباید آن را جایگزین تعویض کامل به شمار آورد.
روغن به مرور زمان و در اثر کارکرد مداوم پیشرانه، در معرض حرارت بالا، اکسیداسیون و آلودگیهای گوناگون ناشی از احتراق قرار میگیرد و خواص خود را از دست میدهد. از این رو، حتی اگر سطح مایع با سرریز روغن جدید به حد استاندارد برسد، ذرات فرسوده و ناخالصیهای موجود در روغن قدیمی همچنان در موتور خودرو باقی میمانند.
هنگامی که راننده به کمک گیج، سطح روغن موتور را ارزیابی میکند و متوجه میشود که این شاخص از محدوده استاندارد و مجاز پایینتر آمده است، به هیچ عنوان نباید تا فرارسیدن موعد سرویس بعدی دست نگه دارد و رسیدگی را به تعویق بیندازد.
کمبود روغن درون کارتل، چرخه روانکاری صحیح قطعات متحرک پیشرانه را به هم میزند و به دلیل نبود لایه لغزنده کافی، فشار مضاعف و اصطکاک سنگینی به این اجزای مکانیکی حساس تحمیل میکند.
به همین دلیل، شرکتهای بزرگ تولیدکننده روانکار نظیر کاسترول به مالکان خودرو تأکید میکنند که بلافاصله پس از مشاهده افت گیج، در سریعترین زمان ممکن نسبت به افزودن روغن مناسب به موتور اقدام نمایند. در این حالت، مایع روانساز جدید به حجم باقیمانده در کارتل اضافه و با آن مخلوط میشود تا سطح مایع دوباره به وضعیت ایمن و استاندارد بازگردد.
البته رعایت یک نکته اساسی در این میان الزامی است و روغنی که به موتور تزریق میشود باید از دیدگاه شاخص گرانروی یا همان ویسکوزیته SAE و استانداردهای عملکردی، با نیازهای دقیق پیشرانه سازگاری و تطابق کامل داشته باشد.
برخی گمان میکنند که ریختن روغن تازه درون کارتل میتواند ویژگیهای آسیبدیده روغن کهنه را اصلاح کرده و آن را به حالت اولیه بازگرداند، در حالی که این تصور کاملاً نادرست است. افزودن مقداری روانکار نو هرگز خصوصیات ازدسترفته روغن کارکرده را احیا نمیکند و پیشرانه را صاحب یک مایع کاملاً سالم نمیسازد.
بخش زیاد روغن مستهلک کماکان در مدار چرخش باقی میماند و مواد افزودنی محافظ آن در اثر کارکرد مداوم، گرما و اصطکاک تمام شده یا دگرگون شدهاند. بر همین اساس چنانچه زمان سرویس دورهای فرا رسیده باشد، افزودن روغن نو صرفاً نقش یک چارهاندیشی موقتی را دارد تا حجم سیال درون موتور برای پیشگیری از صدمات آنی اصلاح شود و این اقدام هرگز جایگزینی برای فرایند کامل تعویض روغن به همراه فیلتر نخواهد بود.
علاوه بر این، نباید با افت پیوسته حجم روغن، صرفاً به سرریز کردن مکرر و بیرویه آن بسنده کرد. پایین آمدن محسوس و چشمگیر گیج روغن معمولاً ریشه در مواردی همچون نشتیهای محیطی یا سوختن و مصرف غیرعادی مایع توسط پیشرانه دارد و راننده باید به دنبال ریشهیابی و حل بنیادین این نقص فنی برود.
گاهی ممکن است در شرایط ویژه و اضطراری، روغن با نشان تجاری موجود در موتور خودرو در دسترس نباشد که در چنین اوضاعی استفاده از یک برند متفاوت امکانپذیر است، اما اولویت اصلی و نخست راننده همواره باید روغنی باشد که استانداردهای کیفی و فنی تعیینشده از سوی کارخانه سازنده خودرو را تأمین کند.
علاوه بر دقت در انتخاب نوع سیال، شیوه سرریز کردن آن به موتور نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. نباید حجم فراوانی از روغن را یکباره به درون کارتل خالی کرد، بلکه شیوه اصولی این است که فرایند تزریق روغن در چندین نوبت متوالی و با مقادیر کم صورت گیرد و پس از هر بار اضافه کردن، سطح دقیق مایع از روی گیج کنترل شود. سرریز کردن بیش از اندازه نیز خطرات مخصوص به خود را دارد و سلامت کارکرد پیشرانه را تهدید میکند.
در نهایت میتوان نتیجه گرفت که سرریز کردن روغن جدید به درون پیشرانهای که مایع کارکرده در آن قرار دارد، به شرط افت سطح نشانگر، اقدامی درست و پذیرفتهشده است، اما تنها هدف از این کار پر کردن کسری حجم سیال درون کارتل خواهد بود.
این راهکار نه میتواند روغن قدیمی و مستهلک را دوباره زنده کند و نه موعد تعویض نهایی و سرویس فیلتر را به تأخیر میاندازد. در این میان، اصل ضروری تنظیم نگهداشتن سطح مجاز روانکار در موتور و پایبندی به گرانروی و استانداردهای کیفی متناسب با نیاز فنی پیشرانه است.
انتهای پیام/
دیدگاه خود را بنویسید