یکی از مشکلات و معضلات نگهداری از خودرو در کشور با توجه به شرایط و محدودیت¬های موجود در بازار، بحث روغن¬ها و روان¬کارهاست. شاید کلامی به گزاف نباشد اگر بگوییم استفاده از روان¬کارهای مناسب و استاندارد گهگاه حتی مهمتر از تهیه لوازم و قطعات اصلی برای خودرو است. به خصوص با شرایط بازار خودروی ایران که عمر بسیاری از خودروهای در حال استفاده توسط مردم بیشتر از ده سال و ارزش آنها چندین برابر ارزش واقعی¬شان در بازار جهانی است. از دیگر دلایل اهمیت استفاده از روغن¬ها و روان¬کارهای با کیفیت بالا، کیفیت بسیار پایین سوخت چه از نوع بنزین و چه از نوع گازوئیل در کشور است.
به گزارش اختصاصی پایگاه خبری جوان خودرو؛
در همین راستا مصاحبه مفصلی با یکی از کارشناسان خبره صنعت روغن و روانکارهای صنعتی کشور در خصوص روغنهای داخلی، انواع و درجه کیفی آنها و نحوه تشخیص آنها از روغنهای اصلی داشتیم. مهندس مهدی جولایی رییس برنامه ریزی فروش و توسعه محصول شرکت نفت بهران یکی از معدود افراد کاربلد و متخصص در زمینه روغن بخصوص روانکارهای با سطح کیفی جهانی است. لذا از او خواسته شد تا اطلاعات دقیقی در این زمینه در اختیار مخاطبین و خوانندگان جوان خودرو بگذارد.
جولایی سخنان خود را با آماری تکان دهنده آغاز کرد و گفت: «به ازای هر 5 گالن روغنی که ما در شرکت بهران تولید می کنیم، چیزی حدود 20 گالن روغن تقلبی با برندهای مختلف به صورت زیر پله ای و غیر قانونی شرکت تولید می شود.» به همین دلیل خریداران محترم باید به چند نکته در ارتباط با روغنهایی که خریداری میکنند توجه جدی داشته باشند. اول اینکه روغنها را از عاملیتهای مجاز یا مراکز مورد تأیید شرکتهای معتبر خریداری کنند.
نکته بعدی که جولایی بر آن تأکید داشت، دقت به شکل و شمایل ظاهر بستهبندی روغن است. او اشارهکرد که شرکتهای اصلی تولید کننده روغن به خصوص شرکت بهران تأکید فراوانی بر کیفیت بسته بندی به ویژه کیفت درب محصول دارند. لذا هرگونه آسیب، شل بودن، چسب کاری، خط و خش یا شکستگی در محل درب گالن روغن میتواند به معنای اصلی نبودن این روغن باشد. در نهایت دقت به شکل و شمایل شرینک یا طرح روی گالنها و کیفیت چاپ آنها و پیکسلهای استفاده شده روی آنها می تواند بیانگر اصلی بودن یا تقلبی بودن محصول باشد.
جولایی گفت که برای روغنهای با استاندارد API با گریدهای SN، SN+ و SP در تمام دنیا صرفاً سه یا چهار برند خاص میتوانند ادتیو تولید کنند و اصولاً هیچ تولید کننده دیگری وجود ندارد و بهران نیز مانند تمام روغن سازان دیگر جهان از همین برندها ادتیو تهیه می کند. برندهایی نظیر لوبریزول (آمریکا)، اینفینیوم(انگلستان/هلند) و افتون(آمریکا)، مرجع اصلی تهیه ادتیوهای روغنهای با کیفیت بالای شرکت بهران هستند. جولایی به این مورد نیز اشاره کرد که به دلیل تحریمهای ظالمانه علیه کشورمان تهیه این مواد به هیچ عنوان ساده نبوده و با تمهیدات پیچیده ای انجام می شود اما به هر صورت تمام ادتیوهای استفاده شده در روغن های SN تا SP بهران از همین سه برند تهیه شده اند.
نکته مهم دیگری که جولایی به آن اشاره کرد استفاده از روغنهای پایه با کیفیت است. او گفت که برای روغن موتورهای با سطح استاندارد بالا، بدون استثناء از روغنهای پایه وارداتی ممتاز تهیه می شوند، استفاده می شود. سند این امر هم این است که طی سالهای اخیر شرکت بهران توانسته است تأییدیه تولید روغن برای مشهورترین و معتبرترین برندهای اروپایی را دریافت کند. او تأکیدکرد شرکت نفت بهران جزو معدود شرکتهایی است که تأییدیه برندهای آلمانی نظیر پورشه، بنز، ب ام و، فولکس واگن و برند فرانسوی رنو را دارد. او گفت برای به دست آوردند این تأییده ها روغنهای بهران تحت پیچیده ترین آزمایشها در آزمایشگاههای معتبر دنیا قرار گرفته اند.
به گفته جولایی، یکی از این آزمایشها، به آزمایش میدانی روغن موتور معروف است. در این آزمایش که صرفاً در برخی از آزمایشگاههای بزرگ دنیا امکانات انجام آن وجود دارد، یک موتور نو و صفر کیلومتر را انتخابکرده و قبل از آزمایش، تمام پارامترهای اجزای این موتور اعم از ابعاد و وزن دقیق آنها ثبت میشود. سپس روغن مدنظر را در این موتور ریخته و به مدت زمانی معادل کارکرد هشتاد هزار کیلومتر با دور موتوری که تقریباً معادل سرعت هشتاد تا صد کیلومتر بر ساعت باشد بدون توقف و بدون تعویض روغن، آن را روشن نگاه میدارند. این به معنای دور مورتور حدو دو تا سه هزار دور در دقیقه به مدت حدود چهل شبانه روز است.
پس از آن دوباره تمام اجزای موتور مورد اندازه گیری و بررسی قرار میگیرند تا میزان خوردگی احتمالی ایجاد شده روی آنها مشخص شود و این میزان نباید از حد استانداردی بیشتر باشد. جالب اینکه این تست همواره با بنزینی انجام میشود که در بازار هدف این روغن کاربرد دارد، لذا برای روغنهای بهران این تست با بنزین معمولی ایران انجام شدهاست. روغن بهران با سربلند بیرون آمدن از چنین آزمایشهای سخت و پیچیده ای توانسته است تأییدیه شرکتهای معروف و سخت گیر اروپایی را دریافت کند.
جولایی در مورد نحوه انتخاب روغن برای خودرو نیز به نکات مهمی اشارهکرد. او گفت اولین مرجع رسمی برای انتخاب روغن، بدون شک دفترچه راهنما و توصیه کارخانه سازنده خودرو است. وی اشاره کرد که اطلاعات این دفترچهها بر اساس محاسبات دقیق اعلام شدهاند و قطعاً باید به موارد مندرج در آنها اعتماد کرد. اما نکته مهم اینکه مواردی میتواند باعث اندکی تغییر در این مشخصات شود. برای مثال در آب هوای بسیار سرد مانند استان اردبیل باید از روغنهایی با گرانروی کمتر یا به اصطلاح رقیقتر و در آب و هوای بسیار گرم مانند خوزستان از روغن با اندکی گرانروی بیشتر یا به اصطلاح غلیظتر استفادهکرد. همچنین تأکید کرد که اگر به صورت خیلی پرفشار رانندگی میکنیم، یا بالعکس معمولاً در ترافیکهای طولانی و با سرعتهای خیلی پایین تردد داریم، حتماً باید از روغنهای با سطح API بالا مثل SN، SN+ یا Sp استفاده کنیم.
نکته مهم دیگری که جولایی بر آن تأکید داشت این بود که برای موتور خودرو میزان گرانروی یا همان سطح غلظت روغن مهمتر از کیفیت ادتیوهای آن یا همان استاندارد API است. او اشاره کرد که روغنهای با API بالاتر از برند بهران دارای افزودنیهایی هستند که باعث میشود دودهها و آلودگیهای موتور نه تنها جدا شوند بلکه بجای حل شدن در روغن، در کف کارتل تهنشین شوند. به گفته جولایی حدود چهل درصد از حجم کارتل به طور کل مورد استفاده موتور قرار نمیگیرد و برای تهنشین شدن همین آلودگیهاست. اما در صورتی که امکان تهیه روغن با استاندارد دقیق مورد نظر را ندارید مهمتر این است که روغن غلظت مناسب را داشته باشد. چون در این صورت آلودگی کمتری تولید شده و نبود ادتیوها در روغن صرفاً با تعویض روغن سریعتر تا حدودی قابل جبران است.
حال که به دلایل مختلف امکان استفاده از سوخت با کیفیت در کشور وجود ندارد، باید با استفاده از روغنهای با کیفیت این خلأ جبران شود تا شاهد ضرر و زیانهای هنگفت نباشیم. با توجه به شرایط تحریمی و نیز قوانین موجود در کشور درعمل به هیچ عنوان نمیتوان به روغنهای وارداتی اعتماد کرد. اما استفاده از برندهای معتبر ایرانی نظیر بهران این امکان را ایجاد می کند که شما بتوانید مستقیم از عاملین اصلی خرید کرده و از امکانات خدمات پس از فروش نیز بهرهمند باشید.
دیدگاه خود را بنویسید