اف ای دبلیو جیفانگ (FAW Jeifang) به عنوان ارزشمندترین برند تجاری ساز چین شناخته شد، با ارزشی در حدود صد و سی و دو میلیارد یوان و البته این ارزش برند است نه ارزش کل شرکت. همینطور محصولات این شرکت هجده سال متوالی پرفروش ترین کشنده های بازار چین بوده اند. این خبر وقتی ارزش پیدا می کند که بدانیم در سال 2024 چین بزرگترین فروشنده خودروهای تجاری بعد از آمریکا بوده است. همانطور که می دانیم تعدد مفصل برند های خودرویی در چین بخصوص در زمینه خودروهای کار و تجاری زبان زد خاص و عام است. حال اینکه یک برند بتواند در این بازار پر تلاطم بزرگترین سهم و لذیذ ترین تکه کیک فروش را به خود اختصاص دهد کاری بس بزرگ و ارزشمند است.
افرادی که صنعت خودروی چین را از سالهای خیلی دور دنبال می کنند می دانند که مانند دیگر کشورهای کومونیستی، چین نیز برای فائق آمدن بر مشکلات حمل و نقلی خود از خودرو های کار و تجاری شروع کرد. اولین خودروسازان چینی با مونتاژ خودروهای روسی و بعدها با کپی برداری های غیر مجاز از خودروهای ژاپنی شروع به فعالیت کردند. جالب است بدانید که خودروسازی چین در سال 1956(اندکی قبل از ایران) با تولید همزمان سدان لوکس ویژه سران حزب کومونیست و خودروهای باری آغاز شد. آغازگر این مسیر هیجان انگیز برای غول بزرگ خودروسازی امروز دنیا، شرکتی بود به نام اف ای دبلیو یا همان فاو.
اف ای دبلیو که یکی از خودروسازان دولتی چین بود و امروزه همچنان بخشی از سهام آن در اختیار دولت چین است، در سال 1956 با تولید هونگ چی و یک کامیون باری روسی گام در راهی بزرگ نهاد. اولین محصول اف ای دبلیو یک کامیونت به نام جیفانگ CA-10 بود که درواقع همان کامیون روسی معروف دهه پنجاه میلادی یعنی زیل 150 بود. البته در این مسیر تحولات مختلفی را تجربه کرد و در طول سالها تغییرات مختلفی برای این برند بزرگ رخ داد. از جمله اینکه در ابتدای قرن بیست و یکم اف ای دبلیو به بخشهای مختلفی تقسیم شد. یکی از این بخش ها که وظیفه تولید خودروهای تجاری را بر عهده گرفت، به احترام اولین محصول این گروه، اف ای دبلیو جیفانگ نام گرفت.
اف ای دبلیو جیفانگ در تمام این سالها به بهترین شکل ممکن بخش تجاری ساز برند اف ای دبلیو را گسترش داد تا امروز به یکی از بزرگترین تولید کنندگان خودروهای کار و تجاری جهان تبدیل شود. البته توجه داشته باشید که برای ورود خودروهای کار و تجاری به بازارهای آمریکای شمالی و اروپای غربی، سخت گیری های بسیار بسیار بالاتری نسبت به خودرهای سواری وجود دارد. بخشی از این سخت گیری ها فارغ از استانداردهای ایمنی است و بیشتر جنبه تجاری دارد. با این وجود امروزه خودروهای تجاری اف ای دبلیو جیفانگ اجازه تردد در بیشتر کشورهای دنیا را دارند. این درحالیست که بسیاری از کشنده های آمریکایی به دلیل مسائل مربوط به استاندارد ابعاد، اجازه تردد در بخش قابل توجهی از اروپا را ندارند.
FAW در ایران نیز سابقه حضور طولانی مدتی دارد. چه درحوزه خودروهای سواری که با بسترن B50 خاطرات خوبی در ذهن ایرانیان نسبت به خودروهای چینی ایجاد کرد و چه با کامیونت های سبکی که توانستند تا حدودی جای خالی بزرگانی چون ایسوزو، میتسوبیشی و نیسان را در بازار ایران پر کنند. همان ذهنیت خوب باعث شد که به محظ ارائه کامیون ها و کشنده های سنگین اف ای دبیلو نیز ایرنیان استقبال خوبی از آنها به عمل آورند.
در طول ده سال گذشته که کشنده های اف ای دبلیو به عنوان یکی از بازیگران اصلی بازار کشنده های کشور بوده اند، برخی از آنها به مسافت پیمایش بالای یک میلیون کیلومتر رسیده اند. پیمایش بیش از یک میلیون کیلومتر برابر با بیست و پنج بار گشتن به دور کره زمین از روی خط استوا است. البته این میزان از پیمایش برای خودروهای کار و تجاری چندان دور از ذهن نیست اما مهم اینجاست که زمانی تصور می شد یک کشنده چینی نمی تواند پیمایش های بیش از پانصدهزار کیلومتر را آنهم زیر بار تحمل کند. با این وجود برند اف ای دبلیو در بازار ایران تا حدود زیادی توانست این ذهنیت را در مورد کشنده های چینی تغییر دهد.
البته قطعاً قصد نداریم محصولات اف ای دبیلو را با برندهای مطرح دنیا نظیر ولوو، مرسدس بنز، ایسوزو، ایوکو، اسکانیا و غیره مقایسه کنیم. با این وجود درنظر داشته باشید که یک کشنده اف ای دبلیو با امکانات و تکنولوژی های روز دنیا گاهی کمتر از نصف یکی از محصولات متوسط برندهای مطرح فوق قیمت دارد. و این نکته بسیار مهم است که در خودروهای کار و تجاری بحث قیمت بسیار تأثیرگذارتر نسبت به خودروهای سواری است. چراکه همین قیمت خودرو به عنوان بخشی از سرمایه اولیه و البته قیمت تمام شده بیزینس های حمل و نقل محسوب می شود. به همین جهت در بسیاری از کشورهای دنیا از کشنده های چینی از جمله اف ای دبلیو در شرکت های باربری استفاده می شود.
در کل چه با سلیقه و ذهنیت های ما جور باشد و چه نباشد چین امروز یکی از امپراطورهای بزرگ صنعت خودروی دنیا است. چیزی که سال های پیش گفته می شد و شاید کمی دور از ذهن و ماورایی به نظر می رسید امروزه به حقیقت پیوسته و دنیا درحال تعظیم در برابر صنعت خودروی اژدهای زرد است. جالب اینکه بجای آنکه دنیا خودروسازان چینی را مجبور به رعایت سلایق خود کند، الان به سمتی می رویم که خودروسازان بزرگ دنیا هم دقیقاً مانند چینی ها، درحال تولید خودروهای مصرفی اما با تکنولوژی بالا هستند.
البته قطع به یقین همانطور که پیشتر توضیح داده شد هنوز خودروهای چینی بخصوص در بخش کار و تجاری فاصله قابل توجهی با برندهای بزرگ دارند اما آیا در یک کشنده، کیفیت گهگاه فراتر از نیاز قطعات بدنه، مبلمان و فنی اهمیت بیشتری دارد یا اینکه به ازای هر کیلومتر پیمایش هزینه به مراتب کمتری پرداخت شود؟ این چیزی است که بازار بسیار دقیق و حساس این حوزه فارغ از سلایق و علایق ما در مورد آن تصمیم گرفته و خواهد گرفت.
دیدگاه خود را بنویسید