با نگاهی به تاریخچه خودروهای اسپرت و مسابقهای در دنیای خودرو، به این نتیجه میرسیم که اولین خودرو اسپرت موتور وسط جهان، یک پورشه جذاب است.
به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛
اگر نگاهی به تاریخچه صنعت خودرو جهان بیندازید، متوجه خواهید شد که بزرگان بازار همواره در کارنامه خود، محصولات عجیب و غریب کم نداشتهاند. برخی از آنها در حد کانسپت مانده و تعدادی هم تولید و حتی عرضه شده و برای بازه کوتاهی با استقبال مشتریان مواجه شده اند. در اینجا با یک پورشه عجیب روبهرو هستیم که ۵۵۰ اسپایدر نامگذاری شده و محصولی از دهه ۵۰ میلادی است.
در چند دهه اخیر، خودروسازان به خودروهای مجهز به موتور وسط، تمایل نشان داده و محصولات زیادی را با این ترکیب راهی بازار کردهاند. البته تعبیه پیشرانه در میانه خودرو، بیشتر مخصوص سوپراسپرتهای دیوانهواری است که پیستهای مسابقه را جابهجا میکنند، اما همیشه این چنین نبوده است. برای مثال میتوان به پونتیاک فی یرو و تویوتا MR2 اشاره کرد که با موتور وسط و برای طیف گستردهای از مشتریان عرضه شدند.
همه چیز از مسابقات اتوموبیلرانی آغاز شد. خودروهای اسپرتی که در این رقابتها شرکت میکردند، به موتور وسط علاقه نشان دادند. تقریبا یک قرن پیش بود که مرسدس بنز خودرو مسابقهای مجهز به پیشرانه وسط خود را معرفی کرد. تا سالها بعد، موتور وسط منحصر به خودروهای مسابقهای بود تا اینکه پورشه به میدان آمد و ۵۵۰ اسپایدر را با موتور وسط به بازار فرستاد.
تیراژ تولید پورشه ۵۵۰ اسپایدر محدود بود و برای مسابقه طراحی شد، اما در عین حال میتوانست در جادهها تردد کند. با این اوصاف، آنچه پورشه طراحی و تولید کرد، تبدیل به نخستین ماشین موتور وسط دنیا شد که برای عبور و مرورهای شهری هم مورد استفاده قرار میگرفت. نسخه سبک وزن این خودرو در اوایل دهه ۵۰ با پسوند ۳۵۶ به پیست مسابقه رفت و توانست به لطف مشخصات فنی و عملکرد پایدار، به شهرت برسد.
البته کمپانی پورشه خیلی زود دریافت که برای برتری نسبت به رقبا باید سراغ یک مدل سریعتر و قویتر برود و به همین خاطر پورشه ۵۵۰ اسپایدر را در اتوشو پاریس ۱۹۵۳ رونمایی کرد. آیرودینامیک عالی، وزن سبک و سرعت بالا از مهمترین مشخصات ۵۵۰ اسپایدر بودند. بدنه این خودرو اسپرت از جنس آلومینیوم بود و موفق شد در نخستین مسابقه خود در پیست نوربرگ رینگ در سال ۱۹۵۳، پیروز میدان شود.
در آن زمان رقبای پورشه ۵۵۰ اسپایدر، شرایط بهتری روی کاغذ داشتند، اما این اسپرت جذاب توانست شاخ آنها را بشکند. بدنه جمعوجور، سرعت بالا و شیشه جلو کوچک، شهرت اسپایدر را بیشتر از قبل کردند. در نهایت میتوان اعتراف کرد که این ماشین بین سالهای ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۸ میلادی، موفق به پیروزی در پنج مسابقه شد.
همانطور که گفتیم، پورشه این ماشین اسپرت را برای شرکت در مسابقات اتومبیلرانی طراحی کرد و توانست در دهه ۵۰ میلادی ۹۰ دستگاه از آن تولید کند. این خودرو با اینکه یک مدل مسابقهای بود، ویژگی خاصی داشت که آن را از رقبایش متمایز میکرد. رانندگان میتوانستند با پورشه ۵۵۰ اسپایدر در خیابان تردد کنند، به محل برگزاری رقابت بروند یا حتی در زمانهای فراغت از آن برای رانندگی تفریحی استفاده کنند.
این رودستر دو نفره در نسخههای اولیه به یک موتور ۱.۵ لیتری تخت چهار سیلندر مجهز بود که از طراحی پیشرانه فولکس واگن الهام گرفته شده بود. توان خروجی این موتور برای استفاده شهری حدود ۷۰ اسب بخار بود و همین باعث میشد تجربه رانندگی با پورشه ۵۵۰ اسپایدر در مسیرهای معمولی هم جذاب باشد. اما مهندسان پورشه خیلی زود متوجه شدند که برای رقابت با برندهایی مثل مرسدس بنز و جگوار، باید قدرت این مدل را افزایش دهند.
پورشه برای افزایش توان رقابتی ۵۵۰ اسپایدر، پیشرانهای پیشرفته با نام تایپ ۵۴۷ را معرفی کرد که از نظر فنی، در زمان خود یک شاهکار مهندسی محسوب میشد. این موتور ۱.۵ لیتری به چهار میل سوپاپ، سیستم روغن کاری کارتل خشک، کاربراتورهای دوقلو و دو شمع برای هر سیلندر مجهز بود. قدرت خروجی آن به ۱۱۰ اسب بخار میرسید که نسبت به حجم موتور، عملکردی بسیار چشمگیر در دهه ۵۰ میلادی به شمار میآمد.
اگرچه این عدد از نگاه امروزی چندان بزرگ به نظر نمیرسد، اما نکته مهم وزن بسیار پایین پورشه ۵۵۰ اسپایدر است. در نسخههای ابتدایی، این خودرو تنها ۵۵۰ کیلوگرم وزن داشت و بعدها نیز وزن آن تنها تا حدود ۵۹۰ کیلوگرم افزایش یافت. همین ترکیب وزن سبک و قدرت مناسب، باعث شد تا این خودرو عملکردی فراتر از انتظار ارائه دهد و در پیستهای مسابقه بدرخشد.
ساختار بدنه ۵۵۰ اسپایدر نیز کاملا مهندسی شده بود، زیرا این بدنه از ورقهای یکپارچه آلومینیومی جوشکاری شده روی یک شاسی نردبانی ساخته شد. حتی داشبورد نیز مستقیما به بدنه متصل شده بود تا استحکام کلی خودرو افزایش پیدا کند. با این طراحی سبک وزن و آیرودینامیک فوق العاده، پورشه ۵۵۰ اسپایدر قادر بود به سرعتی حدود ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت برسد و شتاب صفر تا صد را در حدود ۸.۵ ثانیه ثبت کند، رقمی که در آن زمان بسیار قابل توجه بود.
انتهای پیام/
دیدگاه خود را بنویسید