بازار گیج و سر درگم این روزها ، با افزایش قیمت شدیدی که متوجه خودروهای نو و کارکرده شده دست و پنجه نرم می کند. در این میان ، خودروهای کارکرده در محدوده قیمت 2 میلیارد تومان، به بالای 2.5 میلیارد پرواز کرده و رکورد جدید را تجربه می کند. 4 خودروی رند بازار در این بازه قیمتی، سراتو آپشنال سایپایی، هیوندای i20 کرمان موتور، پژو 2008 و تیوولی است که در این نوشتار به معرفی آنها پرداخته ایم. سعی کردیم خودروهیی انتخاب شوند که از لحاظ تیراژ و بازار خرید و فروش ، وضعیت مطلوبی داشته باشند.
نسل دوم سراتو در اواخر سال ۲۰۰۸ معرفی شد و تولید آن تا سال 2013 ادامه پیدا کرد. این مدل پلتفرم مشترکی با هیوندای النترا دارد و تنها در فنربندی عقب با النترا متفاوت است. این نسل از سراتو در کشورهایی نظیر روسیه و مالزی نیز مونتاژ میشد و مونتاژ آن در ایران، با واردات پکهای CKD آغاز شد، اما مثل اکثر خودروهای پسابرجامی، بعد از تحریم های صنعت خودروسازی، چراغ خط تولیدش در ایران خاموش شد.
تولید سراتو توسط شرکت سایپا باعث شده خیال مشتریان از نظر زنجیرهتامین قطعات و خدمات پسازفروش، آسودهتر از رقبای چینی و وارداتیهای با تیراژ محدود باشد و ترس از نایاب بودن قطعات جانبی و خدمات پسازفروش ضعیف خودروهای وارداتی در انتخاب سراتو مونتاژ سایپا از بین برود. تنها نکته منفی در مورد سراتو سایپا، حذف امکانات نسخه وارداتی از مدل مونتاژ داخل بود. که این امکانات چندی بعد به نسخه آپشنال سراتو اضافه شدند.
طراحی ظاهری سراتو ساده و در عین حال زیبا و هماهنگ است. البته جذابیتهای مدل های جدید را ندارد و شاید نسبت به دیگر رقبای هم قیمت کهنه تر به نظر برسد، اما تناسب و زیباییاش باعث شده همچنان تازه به نظر برسد.
همان طور که گفتیم، بعد از نسخه معمولی، نسخه آپشنال با امکانات بیشتر به بازار آمد.خودرویی کامل تر و منطقی تر برای خرید که هنوز هم از نظر تنوع امکانات در این رنج قیمت جای گله ای را باقی نمی گذارد. کیا سراتو سایپا در نسخه آپشنال از امکاناتی نظیر ایربگ راننده و سرنشین، کروز کنترل، کامپیوتر سفری، سيستم ضد سرقت، سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک، چراغ های اتوماتیک، سانروف، استارت دکمه ای و ورود به کابین بدون کلید، آینه های جانبی راهنما دار، پوشش چرمی صندلی ها و فرمان، سنسور فاصله سنج عقب، دوربین دید عقب، صفحه نمایش و سیستم مولتی مدیا و پدل شیفتر تعویض دنده پشت فرمان بهره می برد. پدل شیفتر، تودوزی چرمی، تعدادی از ایربگ ها، کی لس و استارتر، سانروف، مانیتور و سامانه کنترل پایداری ESP ، نسخه آپشنال را نسبت به مدل معمولی متمایز می کنند.
سراتو در 2 مدل مجهز به پیشرانههای ۱.۶ لیتری و ۲ لیتری توسط سایپا عرضه شد که مدل آپشنال مجهز به پیشرانه 2 لیتری و گیرباکس اتوماتیک است و در واقع این نسخه کامل ترین نمونه سراتو مونتاژی در بازار به شمار می رود.
کیفیت کابین در حد متوسط روبهبالا ارزیابی میشود و فضای کابین به لطف طراحی منطقی و ابعاد بزرگ بدنه، جادار و راحت است. فضای صندلیهای ردیف عقب هم از هیوندای اکسنت و حتی مزدا۳ بیشتر است و از این نظر باید به سراتو نمره قبولی داد. صندلیها نیز نرم و راحت هستند و در مسیرهای طولانی موجب خستگی سرنشینان نمیشوند. جالب است بدانید یکی از موارد داخلی سازی سراتو سایپا در روزهای تولیدش، همین صندلی ها بودند که تحت استاندارد کیا در داخل کشور تولید می شدند.
ایمنی سراتو در سطح مطلوبی قرارد دارد و از این نظر وضعیت مناسبتری از رقبای چینیاش در کورس رقابت خواهد داشت. این مدل موفق به کسب ۴ ستاره ایمنی از موسسه NHTSA آمریکا و ۴ ستاره از موسسه ANCAP استرالیا شده است. سراتو آپشنال از پیشرانه ۲ لیتری ۴ سیلندر به حجم دقیق ۱۹۹۸ سیسی را در دل خود جای داده که ۱۵۶ اسببخار قدرت و ۱۹۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند و از این نظر نسبت به اکسنت برتری کامل دارد. انتقال قدرت در مدل ۲ لیتری بهوسیله گیرباکس ۶ سرعته اتوماتیک انجام میشود که، که دقت و عملکرد قابلقبولی دارد و با دارا بودن 2 دنده بیشتر و بهره بردن از پدل شیفترهای پشت فرمان، ابزار جذاب تری از گیرباکس 4 سرعته اکسنت برای انتقال قدرت به نظر می رسد.
سراتو را باید یکی از منطقی ترین و بی حاشیه ترین خودروهای دست دوم در این رنج قیمت به حساب آورد. شاید این روزها پیدا کردن یه 2008 سالم کاری سختی باشد، اما هنوز می توان سراتو سالم پیدا کرد. خودرویی که عدم بهره بردن پیشرانه اش از توربوشارژ باعث شده استهلاک پایین و دردسرهای کمتری داشته باشد. لوازمش به راحتی پیدا می شود و بازار خرید و فروش پررونقی دارد.
برای خرید سراتو سایپایی آپشنال، مدل 1396 تا 1398 باید 2.5 تا 2.8 میلیارد تومان هزینه کنید. البته برای مدل تر تمیز و بدون رنگ.
پژو 2008 یک خودرو توانمند است. خودرویی که حداقل در نظر ما ایرانیها چهره پژو را تغییر داده و شاید در این مدت، بیشتر از قابلیتهایش، به حواشی پیرامون عرضه و فروشاش توجه شده. پژو 2008 توسط شرکت مشترک ایرانخودرو و پژو (ایکاپ) تولید شده است.
شاید اگر پژو 2008 را از روی عکسها و تصاویر انتخاب کرده باشید، در اولین برخورد نزدیک با آن، جا بخورید. چرا که ابعادش کوچکتر از چیزی است که به نظر میرسد. طول ۴۱۵۹ میلیمتری، عرض ۱۷۳۹ میلیمتری، ارتفاع ۱۵۵۶ میلیمتری و فاصله محوری ۲۵۳۷ میلیمتری باعث شده تا پژو 2008 در کلاس کراساوورهای سابکامپکت قرار بگیرد.
در حقیقت پژو 2008 را میتوان پلی میان هاچبکها و کراساوورها برشمرد که شاید به دلیل عدم حضور نسخه هاچبکاش در ایران (پژو ۲۰۸)، تعدادی از خریداران مجبور به انتخاباش شدهاند. ۲۰۰۸ بر پایه پلتفرم PFA گروه PSA شکل گرفته. پلتفرمی که سیتروئن C3و DS3بر پایه آن بنا شدهاند.
طراحی ظاهری 2008 هنوز هم بعد از گذشت چند سال از تولیدش، به روز و دوست داشتنی به نظر میرسد. استفاده از قطعات کرومی در بخشهای مختلف مثل، شبکههای جلوپنجره، روکش آینههای جانبی، حاشیه دور شیشهها و بال عقب باعث شده ظاهر پژو 2008 از سادگی خارج شود. فلاپهای زیر سپرهای جلو و عقب و روفرکهای سقف با لبه گلگیرهای مشکی رنگ دستبهدست هم میدهند تا غلظت شخصیت یک خودرو شاسیبلند در ظاهر پژو 2008 بیشتر شود.
برای این خودرو از رینگهای ۱۶ اینچی استفاده شده که در زمان تولید با لاستیکهای میشلن یا کانتیننتال پوشیده میشدند. البته ظاهر پژو 2008 خالی از ایراد هم نیست. بهطور مثال چراغ دنده عقب در پایینترین قسمت سپر قرار گرفته که باعث میشود هنگام تغییر وضعیت ناگهانی، تشخیص برای خودرو عقبی سخت باشد. فضای صندوق بار نیز نسبت به خودرویی با این ابعاد مناسب به نظر میرسد.
سبک طراحی کابین پژو 2008 نیز همچون طراحی ظاهری آن مدرن و شخصیتپردازی شده است. برخلاف ابعاد کوچک و غلط اندازش، کابین کاربردی و جاداری دارد. در قسمت جلو، داشبورد تا حد ممکن عقب نصب شده تا سرنشین جلو حسابی فضای پا داشته باشد و بتواند برای راحتی سرنشین عقب، صندلیاش را تا حد امکان جلو بکشد.
ارتفاع بیشتر سقف در قسمت عقب نیز باعث شده سرنشینان عقب از نظر فضای سر مشکل خاصی نداشته باشند. دید به اطراف نیز مناسب است و علاوه بر دید گسترده آینهها، پنجرهها نیز به حد کافی بزرگ هستند و دید مناسبی نسبت به بیرون دارند. فرمان اما کاملا خوشدست و کوچک است و بسیار زیبا و اسپرت طراحی شده. اینجا هم از پوششهای مشکی براق و کرومی کمک گرفته شده تا کابین جذاب بهنظر برسد. اما حذف سقف پانورامیک و بخش چرمی صندلیها در نمونه مونتاژ داخل، باعث شده تا بخشی از جذابیتاش کاهش یابد.
همچنین بخشی دیگر از امکانات این خودرو با شروع مونتاژ در ایران حذف شده. امکاناتی نظیر گرمکن صندلیها، رادار نقطه کور، سنسور جلو و سیستم صوتی JBL. اما ۲۰۰۸ چندان هم خالی از امکانات نیست و با مواردی مثل آینههای تاشونده برقی، سنسور و دوربین عقب، مانیتور ۷ اینچی لمسی، کروزکنترل و برف پاککن اتوماتیک نظر خریدار را جلب میکند.
یک پیشرانه ۴ سیلندر ۱.۶ لیتری که با کد THP165 شناخته شده و از توربوشارژ نیز بهره میبرد زیر کاپوت جا خوش کرده است. این پیشرانه زیر کاپوت بیشتر DSهای موجود در ایران، سیتروئن C3 و پژو ۵۰۸ نیز به چشم میخورد.
پیشرانهای گردنکلفت که ۱۶۳ اسببخار قدرت و ۲۴۰ نیوتنمتر گشتاور را در اختیار راننده قرار میدهد. این کراساوور ۱۲۸۰ کیلوگرمی برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت از حالت سکون، به حدود ۸.۲ ثانیه زمان نیاز دارد، که برای خودرویی در این کلاس قابلتوجه است.
جالب است بدانید پیشرانه ۲۰۰۸ با کمک بامو طراحی شده و بارها جوایز مهندسی را کسب کرده است. البته این پیشرانه خالی از ایراد هم نیست. ۲۰۰۸ به اصطلاح موتور گرم است و بلافاصله پس از روشن کردن موتور، دما به سرعت افزایش پیدا میکند و برای خنک شدناش فن وارد مدار میشود که صدای آن میتواند اعصاب خردکن باشد. همچنین قطعات موتور بسیار نزدیک به هم قرار گرفته که باعث میشود کار برای تعمیرکارها بسیار سخت شود.
یک گیربکس بسیار دقیق و باکیفیت با این پیشرانه پرقدرت جفت شده تا خودنمایی ۲۰۰۸ در بحث فنی کامل شود. این گیرباکس ۶ سرعته تیپترونیک ساخت آیسین ژاپن بوده و از تکنولوژیهای جالبی بهره میبرد. بهطور مثال افراد بیتوجه که در ترافیک و حالت توقف گیربکس را روی حالت خلاص (N) قرار نمیدهند، لازم نیست نگران خرابی گیربکس باشند. چراکه گیربکس پژو 2008 در ترافیک به صورت خودکار از حالت D روی حالت N قرار میگیرد. البته این ویژگی باعث شده تا با برداشتن پا از روی ترمز و فشردن پدال گاز، تعویض حالت گیربکس با یک ضربه همراه باشد.
همچنین سواری ۲۰۰۸ نسبت به خودرویی در این کلاس، خشک و پرتکان است. البته بخشی از این خشکی را میتوان مربوط به پلتفرم اسپرت این خودرو دانست که در مدلهای هاچبک توجیه پیدا میکند. پشت فرمان یک کراساوور، انتظار ندارید که زیاد تکان تکان بخورید. اما هندلینگ پژو 2008 کاملا دلچسب است و حتی میتوان گفت از این نظر، نسبت به نیسان جوک نیز برتری دارد.
برای خرید مدل 1396 تا ۱۳۹۸ این خودرو باید عددی بین 1.8 تا 2.7 میلیارد تومان هزینه کنید. البته تک و توک مدل ۱۳۹۹ هم در بازار یافت میشود.
هیوندای i20 از اواخر سال 95 به خط تولید آمد و فروش آن با قیمتی حدود90 میلیون شروع شد. نکته قابل توجه در خصوص i20 های مونتاژ داخل، تولید آن ها به صورت SKD در کشور است. در روش SKD حتی قطعات بدنه نیز به صورت رنگ شده به کشور آمده و از این نظر i20 در بالاترین سطح کیفیت تولید شده است.
اصول طراحی خودروهای کره ای و محصولات هیوندای، کاملا منطبق با ذائقه خریداران ایرانی بوده و همین باعث شده تا در بازار ایران بسیار مورد توجه قرار بگیرند و همواره فروش بالایی داشته باشند. i20 نیز از این قاعده مستثنی نیست و از همین سبک در طراحی پیروی می کند.
این خودرو در کلاس B یا سوپر مینی دسته بندی می شود. طول بدنه 4035 میلیمتر، عرض آن 1734 میلیمتر و ارتفاعاش 1474 میلیمتر اندازه گیری شده و فاصله میان 2 محور به 2570 میلیمتر میرسد. شاید عنوان سوپر مینی غلط انداز به نظر برسد و قبل از باز کردن درها تصور کنید، با یک کابین کوچک و ناراحت طرف هستید، درست است که با یک خودرو در کلاس هاچ بک طرف هستیم و نمیتوانیم از آن به اندازه یک سدان یا یک کراساوور انتظار راحتی و جادار بودن داشته باشیم. اما i20 آنقدرها هم غیر کاربردی نیست و به لطف طراحی منطقی، کابین نسبتا جاداری نسبت به رقبایش دارد. تا جایی که می توان گفت اگر به دنبال یک هاچ بک خانوادگی هستید،i20 میتواند یکی از بهترین گزینهها پیش رویتان باشد.
کابین طراحی ساده و در عین حال به روزی دارد. مثل بعضی از کره ای ها، در طراحی کابین اغراق نشده و همه چیز منطقی و حساب شده به نظر میرسد. برای کابین i20 های تولید داخل، ترکیب 2 رنگ مشکی-قهوه ای انتخاب شده است. این ترکیب رنگ روی صندلی ها، کنسول جلو و پنل درها به چشم میخورد. از ذائقه ایرانیها در طراحی گفتیم، اما از آپشن پسند بودن مخاطبان این مارکت هم نباید گذشت. از این نظر، i20 پیش روی خریداران ایرانی رو سفید نشده و کم و کسری زیاد دارد. کرمان موتور برای کاهش هزینه ها، مواردی مثل کیسههای هوای جانبی و پرده ای، تودوزی چرم، گرمکن صندلی ها، کروز کنترل، سقف شیشه ای، استارات دکمه، سنسور نور و سنسور فاصله سنج جلو را از i20 حذف کرده است. آپشنهایی که در مدل عرضه شده در بازار جهانی به چشم میخورند.
i20 تولید داخل در حالت عادی از امکاناتی مثل 2 کیسه هوا در جلو، سیستم کنترل پایداری (ESP)، کامپیوتر سفر، سنسور فاصله سنج و دوربین عقب، سیستم تهویه خودکار، صفحه نمایش 7 اینچی لمسی، برف پاککن اتوماتیک و پوشش پارچه ای صندلی ها بهره میبرد.
در مدل آپشنال، دستگیره درها پوشش کرومی دارند و هم رنگ بدنه نیستند. همچنین محل قرارگیری دوربین دنده عقب که در مدل عادی بالای قاب پلاک نصب شده تغییر کرده و روی در صندوق عقب، پایین لوگو هیوندای جانمایی شده است. محل تصویر نمایش دوربین دنده عقب نیز در مدل آپشنال متفاوت است و به جای نمایش در صفحه نمایش روی کنسول، روی آیینه وسط نشان داده میشود. آیینه وسط هم در این مدل الکتروکرومیک (حساس به نور) است. سیستم استارت دکمهای و ورود بدون کلید هم به i20 آپشنال اضافه شده و سنسور نور نیز در فهرست امکانات به چشم میخورد. اما همچنان جای مواردی مثل گرمکن صندلی ها، ایربگ های بیشتر، کروز کنترل و سانروف در هیوندای i20 تولید داخل احساس میشود.
یک پیشرانه ۴ سیلندر ۱۶ سوپاپ زیر کاپوت i20 جای گرفته. خوشبختانه کرمان موتور یکی از قویترین نسخههای i20 را برای بازار ایران انتخاب کرده. این پیشرانه ۱۳۶۸ سی سی، ۹۸.۶ اسب بخار قدرت در دور ۶۰۰۰ تولید میکند. ماکزیمم گشتاور ۱۳۴ نیوتن متری نیز در دور ۴۰۰۰ به دست میآید. i20 هاچ بکی حدودا ۱.۱ تنی است. از این ترکیب وزن و قدرت نمیتوان انتظار چابکی آنچنانی داشت. واقعیت نیز همین است. پشت فرمان i20 هیجان خاصی را تجربه نمیکنیم. سواری نرم و بی صدایش باعث میشود تا بیشتر خودمان را با راحتی قابل قبولش قانع کنیم. لاستیکهای با کیفیت میشلن نیز تاثیر به سزایی در کاهش سر و صدای اضافی دارند.
این هاچبک کرهای از گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک ساخت هیوندای پاورتک بهره میبرد. تعویض دندهها نرم و نسبتا دقیق است. اما باز هم انتظار چابکی خاصی از آن نداریم. در حالت تیپ ترونیک هم عملکرد مناسبی دارد، اما اجازه معکوس به دنده یک را نمیدهد. اگر بخواهید در سربالایی ها رانندگی پرکششتری داشته باشید، کافیست پدال گاز را تا انتها فشرده و شیفت زیر پدال را فعال کنید. اینجاست که با یک معکوس خوب و نرم روبرو میشویم. کشش i20 در سربالاییها تا زمانی که کولر را روشن نکنید، قابل قبول است. سیستم تهویه این خودرو میتوانست قویتر باشد. در آب و هوای گرم بازدهی آنچنانی ندارد و در مسیرهای شیبدار زور موتور را میگیرد.
در نهایت باید گفت هیوندای i20 خودروییست که شخصیت های محافظه کار را به سمت خود جذب میکند. بازار خرید و فروش پررونقی دارد و خدمات پس از فروش و تامین قطعاتش هم قابل قبول است.
بنابراین در بازه قیمتی 2 تا 2.7 میلیارد تومان میتوان روی مدل 1396 و 1397 آن حساب باز کرد.
تیوولی محصول سانگیانگ، خودروساز کرهای است که در ژانویه ۲۰۱۵ بهطور رسمی در کرهجنوبی معرفی شد و تا امروز در مدل ها و ویرایش های مختلف حضور پررنگی در بازار ایران داشته است. قبل از این، همه محصولات سانگ یانگ را خودروهایی ساختهشده روی پلتفرمهای قدیمی مرسدسبنز میشناختند. اما تیوولی نخستین محصول سانگیانگ پس از واگذاری این شرکت به کمپانی بزرگ هندی است و بهطور مستقل در مرکز تحقیقاتی سانگیانگ توسعه داده شده است.
این خودرو در ادامه سونامیای که در سبک طراحی محصولات سانگیانگ رخ داد، طراحی شده است. ستونهای ایستاده سقف و گلگیرهایی که با شیبی ملایم به سمت جلو حرکت کردهاند، نمود یک خودرو کراساوور است که هر چند به اندازه SUVها از سطح زمین ارتفاع ندارد اما، استخوانبندی آن با بعضی اسباببازیهای بازار فرق دارد. در نمای کناری تیوولی بیش از هر چیز رینگهای 18 اینچی موسوم به دایمندکات جلوه میکنند. در نمای عقب شباهتها با مینی اصیل کاملا مشخص است. در این نما بخشی از چراغهای زیبای عقب تا روی عضله شانه حرکت کردهاند و در کل ارتباط منطقی بین نمای جلو و عقب خودرو برقرار است.
اولین باری که وارد کابین تیوولی می شوید، انتظار اینهمه کیفیت، جذابیت و هارمونی را ندارید. نمای کلی درون کابین با استفاده از 2 سبک خاص طراحی شده است. بخشی از فضاسازی مثل نمایشگر بالای داشبورد تِمی شرقی دارد. صندلیهای تیوولی نقطه عطفی در طراحی کابین هستند. این صندلیها که ارگونومی، کیفیت و راحتی خوبی دارند، بهترین صندلیهای سال از نظر ارگونومی در کره جنوبی شناخته شدهاند. روکش چرم مصنوعی با دوختهای زیبا، حفظ راحتی در عین حال نمای اسپرت از دیگر مشخصات این صندلیهاست. فرمان برقی در 3 حالت رانندگی تنظیم می شود و به این ترتیب میتوانید بسته به شرایط رانندگی و جاده، نحوه عکسالعمل فرمان را به دلخواه تغییر دهید.
از جمله دیگر امکانات رفاهی و ایمنی که در تیوولی وجود دارد، باید به نمایشگر 7 اینچی لمسی، دوربین دید عقب و سنسور هشدار فاصله، کامپیوتر سفری مجهز به نمایشگر، نمایش حالت چرخهای جلو در زمان توقف، کنترل فشار باد لاستیکها، دماسنج، میزان مصرف سوخت، فرمان قابل تنظیم در ارتفاع، آینه وسط حساس به نور، سانروف، قابلیت حرکتی در 3 حالت اقتصادی، قدرتی و برفی اشاره کرد.
البته این همه آن چیزی نیست که تیوولی به سرنشینان میدهد زیرا چراغهای مهشکن جلو و عقب، برف پاککنهای مجهز به سنسور باران و یخزدایی، چراغهای روزانه جلو و LED عقب، آینههای برقی گرمکندار جمع شونده کناری، 5 ستاره ایمنی از KNCAP (موسسه ایمنی کره جنوبی)، سامانه کنترل پایداری ESP، سیستم ضد هرزگردی TCS، ترمز کمکی HBA، سیستم ضد لغزش ASR، حرکت در سربالایی HSA و 6 کیسه هوای ایمنی از جمله دیگر امکانات ایمنی و رفاهی هستند که تیوولی به شما تقدیم میکند.
سانگ یانگ تیوولی که اولین نمونه های آن با مدل ۲۰۱۶ در بازار کشور یافت می شود، با دو تیپ رایج عرضه شده است. تیپ اسپرت تیوولی دارای رینگ آلومینیومی و آلیاژی تراش خورده است و رنگ ها سقف متفاوت نسبت به بدنه، از ویژگی های آن به حساب می آید. اما این تیپ فاقد سانروف است و آنچنان هم با تیراژ بالا توسط رامک خودرو عرضه نشده است. سانگ یانگ تیوولی اِلیت نیز در ماه های اول با رینگ های ساده تر و نقره ای برای بازار ایران تولید شده اند و سقف آن ها دارای سانروف و هم رنگ بدنه سفارش گذاری شده است. اما بعدها تیوولی الیت نیز با رینگ های آلومینیومی تراش خورده سفارش گذاری شد و تا حدی زیبایی بیشتری را نصیب خود کرد و حالا با نام تیپ آرمور در بازار شناخته می شود.
عرضه نسخه فیس لیفت تیوولی ۲۰۱۸ باعث شد تا تیپ آرمور نیز تفاوت هایی را به این کراس اوور کوچک شهری اضافه کند. در اصل دیگر تیوولی با مدل ۲۰۱۸ فقط با تیپ آرمور عرضه می شد که از نظر امکانات رفاهی هیچ تفاوتی با نمونه های قبلی نداشت و تنها تغییراتی در طراحی ظاهری و کابین آن دیده می شد. در میان سانگ یانگ تیوولی های عرضه شده توسط رامک خودرو می توان تریم های داخلی مشکی، مشکی کِرِم و حتی زرشکی را در آن ها دید. البته که عمده سفارش های برای تیوولی به تریم مشکی یک دست تعلق داشته است.
تیوولی یک پیشرانه ۴ سیلندر 1.6 لیتری را در دل خود جای داده که در دور ۶۰۰۰، ۱۲۸ اسببخار قدرت تولید میکند. گشتاور ۱۶۰ نیوتنمتری نیز در دور ۴۶۰۰ بهدست میآید. شتاب این مینیشاسیبلند ۱۳۰۰ کیلوگرمی کاملا بهتر از جوک اسکایپک ارزیابی میشود اما نباید از آن توقع خودرویی تروفرز و چابک داشته باشید. یکی از نقاط قوت تیوولی، گیرباکس ۶ سرعته اتوماتیک ساخت کمپانی AISIN ژاپن است که دقت مناسبی در تعویض دندهها دارد و قدرت موتور را هدر نمیدهد. هدایت و پارک تیوولی به لطف سنسورهای جلو و عقب راحت شده. ترمزهای تیوولی نیز قدرت مناسبی دارند و علاوه بر ABS به سامانه HBA یا سیستم کمکی ترمز هیدرولیکی نیز مجهز شدهاند. تیوولی طبق استاندارد یورو۶ اروپا تولید میشود. حجم مخزن سوختاش ۴۷ لیتر است و در هر ۱۰۰ کیلومتر بهطور میانگین ۵.۷ لیتر بنزین مصرف میکند که باعث شده تیوولی یکی از کممصرفترین و مقرونبهصرفهترین خودروهای بازار باشد.
دیدگاه خود را بنویسید