بیش از یک سال از افتتاح «مرکز آزمون تصادف ایران» و اعلام الزام قانونی آزمایش خودروها پیش از ورود به بازار میگذرد؛ از حدود ۶۰ مدل خودروی در حال تولید و مونتاژ در کشور، کمتر از ده مورد برای انجام تست تصادف به این مرکز مراجعه کردهاند اما این روند قابل قبول نیست و نشان از عدم کارآیی لازم این مرکز است.
به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛
سال گذشته در حالی مرکز آزمون تصادف ایران با تجهیزات پیشرفته افتتاح شد که این مرکز را میتوان یکی از مهمترین زیرساختهای ایمنی صنعت خودروسازی کشور دانست؛ زیرساختی که اگر بهدرستی به کار گرفته شود، میتواند بهطور مستقیم بر جانباختگان تصادفات جادهای اثر بگذارد. اما پرسش اینجاست که آیا این ظرفیت ملی، پس از یک سال، تنها یک افتتاحنمایی نمادین بوده است؟
مرکزی که میتواند معیار جهانی شوددر این مرکز، آدمکهای آزمون به سنسورهای متعددی در ناحیه سر، گردن و لگن مجهز شدهاند و خودروها نیز دوربینهایی برای ثبت دقیق رفتار خودرو و سرنشینان در لحظه برخورد دارند. این تجهیزات امکان پایش استانداردهای روز دنیا را در داخل کشور فراهم کرده، بهگونهای که مقررات اجرایی در این مرکز صرفاً به استانداردهای داخلی محدود نبوده و تمام استانداردهای جهانی را شامل میشود.
پیش از راهاندازی این مرکز، خودروهای ایرانی برای انجام تستهای تصادف راهی خارج از کشور میشدند؛ هزینهای سنگین که هم ارز از کشور خارج میکرد و هم امکان نظارت عالی و مستمر بر فرآیند آزمون را محدود میساخت. حالا با وجود این مرکز، چنین محدودیتی از میان برداشته شده است.زبان مسئولان؛ از وعده تا اعتراف
انوشه رحمانی، معاون سازمان ملی استاندارد، درباره سازوکار پیشبینیشده این طرح تصریح میکند: «تولید خودرویی که در مرحله تست تصادف مردود شود، بلافاصله با برخورد و اقدام متقابل خودروساز روبهرو خواهد شد و با توجه به اینکه نظارت عالی میتواند در همین محل و در داخل جمهوری اسلامی ایران انجام شود، این ظرفیت میتواند به ارتقای کیفیت و ایمنی خودروهای داخلی منجر شود.».اما واقعیت میدانی، روایت دیگری روایت میکند. حسن جبلی جوان، مدیر مرکز آزمون تصادفات ایران، با اعتراف صریح به فاصله بین ظرفیت و بهرهبرداری میگوید: «در حالی که نزدیک به ۶۰ مدل خودرو در کشور در حال تولید و مونتاژ است، تاکنون کمتر از ده مورد خودرو برای انجام تستهای تصادف به این مرکز مراجعه کردهاند.»
هم صدایی پلیس با یک هشدارسردار تیمور حسینی، رئیس پلیس راهور فراجا، نیز با وجود تأکید بر اینکه الزام مشخصی برای انجام این آزمونها وجود دارد، میگوید: «تا امروز حتی یک نمونه از محصولات در حال تولید یا خودروهایی که قرار است در آینده به خط تولید وارد و به جامعه عرضه شوند، مورد تست قرار نگرفته است.»
او در هشداری جدیتر میافزاید: «این در حالی است که بخش عمدهای از خودروهای موجود در ناوگان کشور از سامانههای پیشگیری از وقوع تصادف و همچنین تجهیزات محافظت از راننده و سرنشینان در تصادفات بیبهرهاند.»ایمنی در حاشیه، ظاهر در مرکز
جمعبندی این اظهارات تصویری نگرانکننده ترسیم میکند؛ چرخ خودروسازان برای انجام آزمون تصادف هر جا چرخیدهاست به جز روی زمین خود ایران. در حالی که تمرکز صنعت بر بازطراحی ظاهری خودروها و تغییر چهره محصولات ادامه دارد، ایمنی همچنان در اولویت قرار نمیگیرد و این یعنی فاصله گرفتن از استانداردهای جهانی در پرتکرارترین و پرتلفاتترین اتفاق ممکن برای شهروندان.نبود آزمون استاندارد تصادف، پیش از آنکه یک ضعف فنی باشد، یک مسئله انسانی است؛ مسئلهای که در بدترین حالت خود را در آمار تکاندهنده جانباختگان تصادفات جادهای و مصدومان دارای آسیبهای ماندگار نشان میدهد. سامانههایی مانند کیسه هوا، کنترل پایداری و سیستمهای پیشگیری از برخورد، در بازارهای جهانی بهعنوان حداقلیترین استانداردها شناخته میشوند، حال آنکه بخش قابل توجهی از ناوگان کشور از همین حداقلیها نیز بیبهرهاند.
وجود این مرکز در نوع خود بینظیر و نقطهقوتی برای صنعت خودروسازی کشور است؛ اما ظرفیت بدون بهرهبرداری، نه تنها به ایمنی نمیافزاید، که این سؤال را تقویت میکند که آیا ارادهای واقعی برای اعمال الزامات قانونی وجود دارد یا برخی مسیرها برای دور زدن نظارت همچنان باز است. تا وقتی که آزمون تصادف بهعنوان یک گام اجباری و بدون استثنا در مسیر تولید تا عرضه تعریف نشود، هر وعدهای درباره ارتقای ایمنی، تنها یک شعار باقی میماند.
انتهای پیام/
منبع: صدا و سیما
دیدگاه خود را بنویسید