تجربه 350 کیلومتر رانندگی با رنو تلیسمان (گزارش)

350 کیلومتر تست و بررسی رنو تلیسمان

آقای دگرگون!

خاصیت انقلاب ها تغییرات و ریزش است. فرقی هم نمی کند این انقلاب در حوزه صنعت، حکومت یا هنر و اقتصاد باشد. مهم نفس تغییر است. گاه تغییر موجب محبوبیت و ارتقاع سطح می شود گاه نتیجه برعکس می دهد. به طور مثال در دهه 80 میلادی کمپانی Jeep اقدام به تغییر چراغ های سری CJ از نمونه گرد به مستطیلی شکل کرد اما این تغییر آنقدرها به مذاق خریدارن خوش نیامد و مجبور شد بعد از مدتی دوباره چراغ های گرد را به خط تولید بازگرداند. نمونه های بسیاری از انقلاب های مختلف در طراحی خودرو در طول تاریخ این صنعت وجود دارد که گاه با شکست مواجه شدند و گاه با مورد استقبال قرار گرفته اند.  یکی از آخرین انقلاب های موفق در صنعت خودرو به نام کمپانی رنو ثبت شده است. این انقلاب نمادی به نام  Talisman دارد. نمادی که به نظر نمی رسد به این زودی ها قصد واگذاری تخت سلطنت به دیگری را داشته باشد.

انقلاب در طراحی خودروهای رنو توسط یک هلندی خوش تیپ به نام Laurens van den Acker با طراحی مدل Clio در سال 2012 آغاز شد. او که سابقه حضور در فورد، مزدا و آئودی را در کارنامه داشت و حتی در بخش طراحی بیرونی بوگاتی EB110 در اوایل دهه 90 میلادی نیز نقش داشته است، بعد از طراحی کانسپت رنو Dezir در سال 2010، به یکی از اصلی ترین طراحان رنو تبدیل شد. بعد از کلیو در سال 2013 مدل کپچر نیز توسط تیم او طراحی شد تا اثبات کند زبان طراحی جدید رنو می تواند در هر سگمنتی از بازار یک خودروی دوست داشتنی طراحی کند.

بازگشت به بازار سدان ها

اما تلیسمان یک تافته جدا بافته است. زیرا این خودرو نمادی از بازگشت دوباره رنو به بازار سدان های نیمه لوکس است. جایی که رقیبانی ورزیده مثل کیا آپتیما، تویوتا کمری، هوندا آکورد، هیوندای سوناتا، فورد موندئو، نیسان آلتیما و چندین حریف دیگر انتظار تلیسمان را می کشند. البته ورود به این بخش از بازار برای رنو تازگی ندارد زیرا در دهه 70 و 80 میلادی هم رنو مدل 18 را تولید می کرد که یک سدان بزرگ بود. در سال 2010 نیز رنو با ساخت مدل Latitude سعی کرد در این بخش از بازار خودی نشان دهد اما نتایج آن چیزی نبود که مدیران رنو انتظارش را داشتند. حتی فیس لیفت لتیتود یعنی سفران هم نتوانست مقابل حریفان ژاپنی و کره ای دوام بیاورد. اما عضلات تلیسمان ورزیده تر از آن است که به راحتی knock down شود.

تاثیر آقای طراح، خطوط مهندس مارتوت

بسیاری به اشتباه  تصور می کنند ون دن اکر طراح ارشد رنو همان طراح تلیسمان است اما Alexis Martot  طراح اصلی این خودرو است. هر چند تلیسمان با نظارت ون دن اکر به عنوان سر طراح رنو شکل گرفته است. البته زبان طراحی آقای اکر کاملا در طراحی این خودرو و حتی دیگر مدل ها نیز وجود دارد. این زبان طراحی که برگرفته از یک صورت جدی است که با استفاده از منحنی های C شکل طراحی شده و خطوط این صورت را بخش های کرومی تشکیل می دهند.  در باره نمای ظاهری خودرو واقعا صحبت کردن به صورت کلی نمی تواند حق مطلب را ادا کند و البته به صورت جزئی نیز باید ساعت ها در موردش صحبت کرد. اما نمای خودرو در چند بخش حیاطی خلاصه شده است.

در نمای جلو قسمت هایی مثل جلوپنجره و چراغ ها به همراه چراغ های Day light یک تصویر روشن از این خودرو در اختیارتان قرار می دهد. تصویری از این جهت روشن که اگر یک بار آن را ببیندی، بی شک در ذهن شما باقی می ماند و امکان ندارد تلیسمان را با یک خودروی دیگر اشتباه بگیرید زیرا تنها تلیسمان است که شبیه تلیسمان طراحی شده!

البته رنو مگان جدید هم از انقلاب ون دن اکر در طراحی رنو پیروی می کند و شباهت هایی در نماهای آن وجود دارد اما تلیسمان یک سر و گردن از مگان بالاتر می ایستد. اگر از نمای کناری به این خودرو بنگرید، خواهید دید که فاصله محوری بلندی دارد. Wheelbace این خودرو 2810 میلی متر است،  به همین دلیل عجیب نیست که درون کابین تلیسمان فضای بزرگی در اختیار شما قرار داشته باشد. همچنین طول آن نیز به 4750میلی متر می رسد. این یعنی با خودروی کوچکی رو به رو نیستید. عرض آن هم به 1870 میلی متر می رسد. در کل انگار رنو سدت تیم طراحی را باز گذاشته تا سایز بدنه را به اندازه کافی بزرگ طراحی کنند.

در نمای عقب هم زیبایی موج می زند. طرح چراغ های عقب برای آنهایی که خوب طراحی خودروها را دنبال می کنند آنقدرها جدید نیست، زیرا در سال های گذشته لینکولن نیز به وفور از چراغ های افقی بزرگ در محصولاتش استفاده کرده است. از طرفی در رنو سفران نیز می توانید شِمایی از این چراغ ها را البته به صورت برعکس پیدا کنید. اما در کل جزئیات بدنه به گونه ای طراحی شده که در نهایت یک هارمونی مثال زدنی را پدید بیاورد.

داخل کابین

درون کابین تلیسمان نورپردازی دارد که از طریق  می توانید رنگ آن را تغییر دهید. پوشش چرم و قطعات طرح چوب کابین به همراه رنگ دودی تودوزی فضای گرمی را پدید اورده است. متریال قطعات به کار رفته در کابین معقول هستند و بیش از این که شبیه کره ای ها باشند شبیه آلمانی ها هستند. با این تفاوت که از نظر طراحی سبک خودشان را دارند. در وسط کنسول میانی یک نمایشگر تاچ 8.7 اینچی نصب شده است که نقش بنل فرمان خودرو را بر عهده دارد. کابین تلیسمان لیست بلند بالایی از تجهیزات ایمنی و رفاهی را به همراه دارد که در پایان به صورت لیست وارد به انها اشاره می کنیم. اما از مهمترین تجهیزات این خودرو باید سیستم دید HUD اشاره کرد که به کمک آن می توانید سرعت خودرو را پیش روی خود در بالای داشبورد ببینید. به همین دلیل دیگر نیازی نیست از جاده چشم بردارید و به آمپرها نگاه کنید. همچنین تلیسمان به سیستم صوتی Bose مجهز است که 2 ساب ووفر دار و 11 اسپیکر. به همین دلیل وقتی صدای سیستم صوتی بسیار شفاف است و اکوستیک مناسبی در کابین وجود دارد. اما این شفافیت تا اخرین توان سیستم صوتی حفظ نمی شود!

کارکردن با سیستم ارتباطی R-Linke رنو نیز بسیار ساده است زیرا علاوه بر این که می توانید دو برنامه را همزمان اجرا کنید، منوی این برنامه بسیار ساده است و کافی است فقط یک بار با آن کار کنید. رنو با استفاده از این سیستم تا توانسته دکمه های روی کنسول را کم کرده است. پشت آمپرها نیز با تغییر حالات رانندگی  نظر رنگ و تا حدودی طرح تغییر می کنند.

قلق گیری!

قبل از آغاز حرکت با هر خودرویی باید راننده صندلیش را تنظیم کند تا به محیط اطرافش مسلط شود. کاری که در تلیسمان به راحتی انجام می شود زیرا صندلی حافظه دار این خودرو در جلو در عمق، ارتفاع، گودی کمر و جهات مختلف تنظیم می شود. ضمن این که صندلی های جلو مجهز به گرمکن، سردکن و ماساژور هم هستند. صندلی ها همه خواسته ها را پاسخ مثبت می دهند پس وقت حرکت کردن است.

تلیسمان مجهز به پیشرانه 1.6 لیتری 4 سیلندر است که با استفاده از یک توربوشارژر تغذیه می شود. این پیشرانه می تواند در دور 5750 به 190 اسب بخار نیرو دست پیدا کند و نکته جالب توجه این که گشتاور 260 نیوتن متری این پیشرانه از دور موتور 2500 تا حدود 5000 هزار دور بر دقیقه در دسترس است. به این ترتیب برای سبقت گیری بازه گسترده ای از گشتاور را در اختیار دارید و اگر دور موتور را در حدود 2500 دور نگه دارید یعنی توربوشارژر در حالت بوست ( تزریق) قرار دارد. پس کارتان برای سبقت گیری سخت نیست. گیرباکس به کارگیری شده در تلیسمان از نوع 7 سرعته اتوماتیک است که با توجه به برنامه ریزی آن، امکان احساس تعویض دنده را در حد کم به راننده می دهد. این گیرباکس ساخت کمپانی Getrag آلمان است. البته تلیسمان پیشرانه های دیگری نیز به همراه یک گیرباکس 6سرعته اتوماتیک و دستی دارد که برای بازار ایران انتخاب نشده اند.

فرمان برقی و هوشمند تلیسمان خودش را مثل عملکرد سیستم تعلیق، پیشرانه و گیرباکس با نحوه رانندگی و مود انتخابی شما در سیستم ولتی سنس کالیبره می کند. تفاوت بین حالت اکونومی و اسپرت در نحوه عملکرد بخش های مختلف تلیسمان کاملا قابل لمس است. هر چند در کمتر از 30 دقیقه می توانید قلق های این خودرو را پیدا کنید و خیلی زود با آن آشنا می شوید. برای تلیسمان با پیشرانه 1.6 توربو شارژ شتاب 7.7 ثانیه ای از حالت سکون تا سرعت 100 کیلومتر در ساعت بیان شده است که در شرایط ایدال از نظر سوخت و ارتفاع به نظر دور از دسترس نیست.

تلیسمان نقاط قوت بسیاری دارد که از آن جمله می توان به سیستم فرمان پذیری چرخ های عقب ( البته به صورت محدود) اشاره کرد که در ادبیات رنو 4Control نامیده می شود. در این سیستم چرخ های عقب در پیچ ها کمی به سمت بیرون زاویه می گیرند تا خودرو محیط پیچ را بهتر طی کند. تلیسمان در بخش سیستم تعلیق عملکردی بسیار خشک دارد و حتی نسبت به مزدا سه که به خشک بودن سیستم تعلیق معروف است هم عملکردی سخت تر دارد. در سیستم تعلیق عقب این اشکال بیشتر از جلو احساس می شود. شاید نسخه حل این مشکل در دستان رنو باشد و با کالیبره کردن سیستم تعلیق این خودرو با جاده های نامسطح ایران، بتواند مشکل را حل کند.

 مصرف سوخت ترکیبی تلیسمان در منابع مختلف از 5.5 لیتر تا 7.5 لیتر در سیکل ترکیبی بیان شده است. اما نگارنده عقیده دارم مصرف سوخت یک خودروی مجهز به توربوشارژر تنها به نحوه رانندگی فرد بستگی دارد و البته کیفیت بنزین مصرفی که در ایران بسیار نامناسب است. با این حال باید گفت تلیسمان آنقدر زیبا، با کیفیت و پر قدرت طراحی شده است که می توانید با سختی سیستم تعلیق آن کنار بیاید و در مقابل رقبا انتخابش کنید.

از شو روم مجازی رنو دیدن کنید!

بیشتر بخوانید:

امضا قرارداد توسعه و تولید خودروهای جدید بین رنو، نگین خودرو و ایدرو

رنو پارس کارمانیا نیسان پی آسان چری تیگو 7 تعمیرگاه تخصصی بهنام DS رامک خودرو

تویوتا پریوس ایرتویا

هیوندای کرمان موتور