تاثیرات حضور خودروسازان خارجی در ایران از نگاه تجربه همسایگان

به تازگی موجی از انتقادات درباره حضور خودروسازان خارجی در ایران آغاز شده است. این اعتراضات به تجربه مشابه در ترکیه نگاه دارد که جای بررسی بیشتر دارد.

این روزها در حالی واگذاری سهام به شرکت‌های خارجی مورد انتقاد برخی رسانه‌ها و مجامع دانشگاهی قرار گرفته که نیم نگاهی به وضعیت حضور سرمایه‌گذاران خارجی در صنعت خودروی ترکیه، مبین چگونگی تکامل این صنعت به واسطه سرمایه‌گذاری مستقیم برندهای معتبر است. منتقدان حضور سرمایه‌گذاری خارجی با تکیه بر نسخه تاریخ گذشته تکیه بر تولید ملی نه تنها مشارکت و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در کشور را عاملی برای توسعه نمی‌دانند؛ بلکه آن را یکی از دلایل عدم توسعه واقعی خودروسازی و وابستگی آن می‌خوانند. این در شرایطی است که با توجه به رشد روزافزون تکنولوژیکی این صنعت، تکیه بر توانمندی‌های داخلی شاید در چنین صنعتی دیگر پاسخگو نباشد.

به این ترتیب در شرایطی تیغ تند انتقادات به حضور خودروسازان خارجی در ایران بدون توجه به تجربه کشورهای دیگر در پیمودن مسیر توسعه تیزتر می‌شود که ترکیه کشور همسایه ایران توانسته از طریق جذب سرمایه‌گذاری مشترک و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی (واگذاری 100 درصد مالکیت شرکت‌ها به خودروسازان خارجی) مسیر توسعه در صنعت خودرو را به سرعت طی کند. به طوری که در شرایط حاضر، ترکیه به دهمین تولیدکننده خودروهای تجاری در جهان و دومین در اروپا تبدیل شده است. براین‌اساس، در بخش سواری این کشور شرکت‌های «هوندا»، «تویوتا» و «رنو» به سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی پرداخته‌اند که دو شرکت اول سهم 100 و رنو 51 درصدی را دارا هستند. شرکت «هیوندایی» نیز به صورت سرمایه‌گذاری مشترک با سهم 70 درصد یکی از سازندگان اصلی خودرو سواری در ترکیه است. در بخش تجاری این کشور نیز شرکت «مان» به صورت سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی با سهم 85 درصد و «مرسدس بنز» نیز از طریق سرمایه‌گذاری مشترک با سهم 100 درصد در بخش خودروهای تجاری این کشور به فعالیت مشغول هستند.

علاوه بر این موارد نحوه همکاری است که تعیین کننده پیشرفت یا پسرفت صنعت خودرو است که بررسی آن را باید در اختیار اهل فن گذاشت.

منبع: دنیای اقتصاد

ایلیا ایساکو تعمیرگاه تخصصی بهنام کرمان موتور آمیکو مدیران خودرو

نظر شما !!