صنعت خودروی ایران در سال‌های اخیر تلاش‌های مختلفی برای احیای محصولات قدیمی و استفاده مجدد از پلتفرم‌های شناخته‌شده داشته است. در این میان، پروژه P90 پارس‌خودرو یکی از طرح‌هایی بود که مدت‌ها در انتظار رسیدن به خط تولید قرار داشت و سرانجام با نام تجاری «پارس نوآ» به بازار معرفی شد.
به گزارش پایگاه خبری جوان خودرو؛
پارس نوآ ،محصولی که ریشه‌های آن به رنو لوگان یا همان تندر ۹۰ محبوب بازار ایران بازمی‌گردد، اما با تغییراتی در طراحی ظاهری، قوای محرکه، تجهیزات رفاهی و سامانه‌های ایمنی، تلاش می‌کند تعریف تازه‌ای از یک سدان اقتصادی داخلی ارائه دهد.
پارس نوآ را می‌توان حاصل بازمهندسی و بومی‌سازی پلتفرم شناخته‌شده تندر ۹۰ دانست؛ خودرویی که در زمان حضورش در بازار ایران به دلیل استهلاک نسبتاً پایین، فضای کابین مناسب، استحکام فنی و هزینه نگهداری قابل قبول، به یکی از گزینه‌های محبوب خانواده‌ها تبدیل شده بود. پروژه P90 با هدف حفظ نقاط قوت ساختاری این خودرو و به‌روزرسانی بخش‌های مختلف آن شکل گرفت و در نهایت با نام پارس نوآ به سبد محصولات پارس‌خودرو اضافه شد.
در نمای ظاهری، مهم‌ترین تغییرات پارس نوآ نسبت به تندر ۹۰ در بخش جلو و عقب بدنه دیده می‌شود. طراحان با بازنگری در فرم چراغ‌ها، سپرها و جلوپنجره، تلاش کرده‌اند چهره‌ای امروزی‌تر برای این سدان ایجاد کنند. چراغ‌های جلو با گرافیک جدید و عناصر روشنایی روز، در کنار جلوپنجره بازطراحی‌شده، نمای متفاوتی نسبت به نسل قبلی دارند. سپر جلو نیز با حجم‌پردازی جدید، ظاهر خودرو را تا حدودی اسپرت‌تر نشان می‌دهد. در نمای جانبی، اما ساختار اصلی بدنه همچنان یادآور تندر ۹۰ است و تغییرات گسترده‌ای در تناسبات کلی آن دیده نمی‌شود. در قسمت عقب نیز چراغ‌های جدید، سپر بازطراحی‌شده و تغییرات جزئی در فرم صندوق، به مدرن‌تر شدن چهره خودرو کمک کرده‌اند. در مجموع، پارس نوآ بیش از آنکه یک نسل کاملاً جدید باشد، نسخه‌ای به‌روزرسانی‌شده از یک پلتفرم باسابقه محسوب می‌شود.
از نظر ابعاد، این خودرو در کلاس سدان‌های خانوادگی اقتصادی قرار می‌گیرد. یکی از ویژگی‌های مهم این خودرو، صندوق عقب بزرگ آن است که با ظرفیت تقریبی ۵۱۰ لیتر، همچنان یکی از نقاط قوت پارس نوآ در مقایسه با بسیاری از سدان‌های اقتصادی بازار به شمار می‌رود.
مهم‌ترین تغییر فنی پارس نوآ نسبت به تندر ۹۰، استفاده از پیشرانه ME16 به جای موتور مشهور K4M رنو است. این موتور چهارسیلندر ۱.۶ لیتری با حجم دقیق ۱۵۸۷ سی‌سی، ۱۶ سوپاپ و سیستم تنفس طبیعی، از خانواده پیشرانه‌های توسعه‌یافته بر پایه فناوری EC5 محسوب می‌شود. موتور ME16 در نسخه مورد استفاده در پارس نوآ، توانایی تولید حدود ۱۱۱ اسب بخار قدرت و ۱۵۰ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. نیروی تولیدشده نیز از طریق یک جعبه‌دنده پنج‌سرعته دستی به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود.
انتخاب این مجموعه فنی نشان می‌دهد که پارس‌خودرو همچنان رویکرد اقتصادی و کم‌ریسک را برای محصول جدید خود در نظر گرفته است. پیشرانه تنفس طبیعی ME16 در مقایسه با موتورهای توربوشارژ پیچیدگی کمتری دارد و از نظر تعمیرات و نگهداری نیز می‌تواند با توجه به سابقه استفاده از خانواده این موتور در محصولات داخلی، شرایط قابل قبولی داشته باشد. مصرف سوخت ترکیبی این سدان در اطلاعات منتشرشده حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده و ظرفیت باک آن نیز ۴۷ لیتر است. چنین ارقامی پارس نوآ را در گروه خودروهای مناسب برای استفاده روزمره و سفرهای خانوادگی قرار می‌دهد.
در بخش سیستم تعلیق، ساختار آشنای مک‌فرسون در محور جلو و محور پیچشی نیمه‌مستقل در عقب مورد استفاده قرار گرفته است. این ترکیب به دلیل سادگی فنی، هزینه نگهداری مناسب و عملکرد قابل قبول در مسیرهای شهری، همچنان در بسیاری از خودروهای اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فضای داخلی پارس نوآ نیز نسبت به تندر ۹۰ با تغییراتی همراه شده است. طراحی کلی داشبورد همچنان از ساختار آشنای نسل قبلی تأثیر می‌گیرد، اما استفاده از نمایشگر لمسی هفت اینچی، غربیلک فرمان جدید با کلیدهای کنترلی، پنل تهویه مطبوع و برخی جزئیات بازطراحی‌شده، فضای کابین را به‌روزتر کرده‌اند. از جمله تجهیزات رفاهی این خودرو می‌توان به تهویه مطبوع اتوماتیک، دوربین دید عقب، سنسور پارک، شیشه‌های برقی، آینه‌های جانبی با تنظیم برقی، سنسور باران، سنسور نور و رینگ‌های آلومینیومی اشاره کرد.
در بخش ایمنی نیز پارس نوآ نسبت به تندر ۹۰های اولیه تجهیزات بیشتری در اختیار راننده قرار می‌دهد. دو کیسه هوای جلو، سامانه ترمز ضدقفل ABS، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD، کنترل پایداری الکترونیکی ESC، سیستم کمکی حرکت در سربالایی و سامانه پایش فشار باد تایرها از جمله امکانات ایمنی این خودرو هستند.
در مجموع، پارس نوآ را باید تلاشی برای بازگرداندن یکی از موفق‌ترین الگوهای سدان اقتصادی بازار ایران با ظاهری جدید و تجهیزات به‌روزشده دانست. این خودرو نه یک محصول کاملاً مدرن و نه صرفاً نسخه‌ای با تغییر نشان از تندر ۹۰ است؛ بلکه ترکیبی از یک پلتفرم باسابقه، پیشرانه بومی‌سازی‌شده و امکانات متناسب با انتظارات جدید بازار محسوب می‌شود.
دیدگاه خود را بنویسید